Friday, October 1, 2010

Tony Curtis (1925–2010): ο εφευρέτης του χτενίσματος «duck’s arse» και λάτρης της περούκας



Tο να μιλήσει κανείς για την καταραμένη φτώχεια μέσα στην οποία γεννήθηκε ο – από την Τετάρτη μακαρίτης – Tony Curtis, θα αποτελούσε κάτι το τετριμμένο: πολλοί καλλιτέχνες γεννήθηκαν φτωχοί και ρακένδυτοι. Το να μιλήσει κανείς για την καλλιτεχνική του αξία, θα αποτελούσε κάτι το αμφιλεγόμενο: πολλοί υπηρέτες του θεάματος υπήρξαν ασύγκριτα καλλίτεροι και μάλλον περισσότερο ταλαντούχοι. Η ουσία παραμένει ότι ειδικά στη χώρα μας, αγαπήσαμε τον θανόντα κυρίως λόγω του πρωταγωνιστικού του ρόλου στην περίφημη τηλεοπτική σειρά Persuaders (Οι Αντίζηλοι), στον ρόλο του εξιμπισιονιστή vulgar αμερικανού πετρελαιά Danny Wilde (με το φρικαλέο αμερικάνικο αξάν), σε πλήρη αντίστιξη με τη ραφιναρισμένη παρουσία, το φλέγμα και την κομψότητα του Harrovian και Oxonian εγγλέζου, Λόρδου Brett Sinclair (στον ρόλο ο Roger Moore).


Ωστόσο, ο θάνατος του λάτρη της γυναικείας υπάρξεως (καθώς και των ναρκωτικών και του αλκοόλ) Tony, μας θέτει προ αδυσώπητων ερωτημάτων: Θα μείνει ο ηθοποιός στη μνήμη μας μόνον για την καλλιτεχνική του παρακαταθήκη ή μήπως και για τη συνεισφορά του στα ζητήματα κόμης;


Πράγματι, η προσφορά του Tony στον πολιτισμό μας δεν σχετίζεται αποκλειστικά με την ηθοποιία. Ίσως δεν είναι ευρύτερα γνωστό ότι η επιρροή του στα θέματα της κόμης, υπήρξε μια από τις σπουδαιότερες του αιώνα που πέρασε. Ένας πραγματικός καινοτόμος ο Tony, έσπασε τα δεσμά του τριχικού κομφορμισμού, ανοίγοντας νέες λεωφόρους στην έκφραση κουρεμάτων και χτενισμάτων. Τη δεκαετία του ’50, το «χτένισμα Tony Curtis» δημιούργησε αίσθηση, ταράζοντας ανεπανόρθωτα τις κοιμισμένες συνειδήσεις με τα τετριμμένα κουρέματα/χτενίσματα.


Το στυλ που λάνσαρε (με την δεύτερη ταινία του «City across the River») με πρωτοφανή επιτυχία ο Tony είναι το περίφημο «duck’s arse». O τίτλος μιλά από μόνος του… Το στυλ αυτό έχει ως εξής: Αφήνουμε, δεξιά και αριστερά, τα πλάγια μαλλιά αρκετά μακριά – τόσο μακριά ώστε, αν τα χτενίσουμε προς τα πίσω, να μπορούν να ενωθούν μεταξύ τους στο μέσον του οπισθίου μέρους της κεφαλής· κατόπιν χτενίζουμε το (αρκετά μακρύ) εμπρόσθιο μέρος της κόμης σε στυλ «κοκοράκι»· και όλα αυτά τα καρυκεύουμε με μια γερή δόση στερεωτικού υλικού – κυρίως τζελ ή brylcreem – που παρέχει όχι μόνο στήριξη, αλλά και γυαλάδα.

 

Το στυλ αυτό ονομάζεται και «pompadour» λόγω του επηρεασμού του από τον τρόπο που εκαλλωπίζετο σε θέματα κόμης η διάσημη μαιτρέσσα Madame de Pompadour.


Η επιρροή αυτού του χτενίσματος υπήρξε τεράστια και συγκλονιστική, μολονότι η συγκεκριμένη κόμμωση γεννήθηκε τυχαία. Ο μεγάλος μας ηθοποιός έχει, σε ανύποπτο χρόνο, δηλώσει ότι το χτένισμα αυτό ανέκυψε λόγω… ανάγκης: η ανέχεια δεν επέτρεπε στον νεαρό Tony να επισκέπτεται τους κουρείς με την συχνότητα που θα επιθυμούσε και που επέβαλλαν τα ήθη της εποχής. Έτσι, προσπαθούσε να τακτοποιηθεί εκ των ενόντων. Αργότερα, όμως, άλλαξε βιολί. Παρ’ ό,τι απέκτησε κάποια χρήματα, δεν επιθυμούσε τα συχνά κουρέματα, ακολουθώντας την αντίληψη του Σαμψών: «Πίστευα ότι αν κόβω συχνά τα μαλλιά μου θα χάσω, σαν τον Σαμψών, την καλλιτεχνική μου ρώμη…», είχε δηλώσει με τόλμη. Η κόμμωση του Tony επηρέασε τον μεγάλο εκπρόσωπο του rock’n’ roll, Elvis Presley, ο οποίος και έσπευσε πάραυτα να την υιοθετήσει.


Επηρέασε, όμως, και αμέτρητους άλλους νέους της εποχής, όπως τον James Dean, ο οποίος πρωταγωνίστησε στο «Rebel without a Cause» (την ταινία-ευαγγέλιο των επαναστατών του γλυκού νερού) λανσάροντας κομμωτικά - και αυτός - το στυλ «Curtis»...


... ενώ, αναμφιβόλως, λάτρης της συγκεκριμένης coiffure υπήρξε και ο μακαρίτης Dirk Bogarde.


Δεν περιορίστηκε, όμως, σε μεμονωμένες περιπτώσεις η επιρροή του χτενίσματος του Tony. Διαμόρφωσε ολόκληρη την κομμωτική στιλιστική του rockabilly, ενώ οδήγησε σε στιλιστικές επιρροές τεράστιας εμβέλειας στο «κίνημα» των Greasers.


Επρόκειτο για τους νεολαίους από τα κατώτερα κοινωνικά και οικονομικά στρώματα που αναζητούσαν στον ήλιο μοίρα, εκφράζοντας παραλλήλως και μια έντονη (ψευδο) επαναστατικότητα. Το μαλλί ήταν τύπου Curtis, αρκετά άλουστο, αλλά οι Greasers προχωρούσαν και σε επιπλέον αισθητικά statements: μεγάλες και φαρδιές φαβορίτες, στενά τζινς, μαύρες μπότες, T-shirts και από πάνω μαύρα δερμάτινα jackets (ή «πέτσινα», όπως τα έλεγαν οι παλαιότεροι στη χώρα μας).

  

Η χτένα (ή «τσατσάρα») υπήρχε μόνιμα στην κωλότσεπη των Greasers και έβγαινε με την πρώτη ευκαιρία να στρώσει το μαλλί, ενώ το τσιγάρο στεκόταν αναμμένο μόνιμα στα χείλη των λαϊκών αυτών παιδιών.


Αναφερόμαστε, φυσικά, στο στυλ που έκανε ίσως ευρύτερα γνωστό στο πλατύ κοινό ο John Travolta με το περίφημο Grease (το film που παιζόταν μέχρι και πριν από μερικά χρόνια, ανελλιπώς, κάθε καλοκαίρι, στους θερινούς σινεμάδες της χώρας μας με τα εκνευριστικά - καθότι χιλιοτραγουδισμένα - γιασεμιά), αλλά και ο pop καλλιτέχνης Morrissey (εκείνος, όμως, αντί για χτένα, στην κωλότσεπη τοποθετούσε λουλούδια...).



Ίσως, πάλι, επηρεασμένος από το συγκεκριμένο στυλ να μπορεί θα θεωρηθεί και ο εναλλακτικός κινηματογραφικός σκηνοθέτης Jim Jarmusch.


Πάντως, η πιο πρόσφατη ισχυρή έκφραση αυτής της pompadour κoμμώσεως μάς χαρίστηκε από τον φινλανδό σκηνοθέτη Aki Kaurismäki, με την θαυμάσια ταινία του Leningrand Cowboys Go America.


Με την πάροδο των ετών, ο Tony άλλαξε τροπάριο. Αναγκαστικά. Το κεφάλι άρχισε να αποχωρίζεται τις τρίχες με ταχύτατους ρυθμούς, μέχρι που έμεινε τελείως γυμνό. Το χτένισμα pompadour ήταν πλέον ανέφικτο. Ο Tony επέλεξε η λύση της περούκας. Περούκες και περουκίνια σε μια τεράστια γκάμα σχεδίων και χρωμάτων στόλιζαν το κεφάλι του μεγάλου ηθοποιού.



Μέχρι που στις 17 Απριλίου του 2008, σε μια επίσκεψή του στα Harrods του γραφικού Al Fayed (με τα λαχουρένια πουκάμισα και τα σταυρωτά σακάκια), ο δημοφιλής ηθοποιός εμφανίστηκε χωρίς περούκα (αν και με καουμπόικο καπέλο, σαν κι αυτά τα τεξανικά που συνήθιζε να φορά στην σαπουνόπερα Dallas ο Larry Hagman).



Κρανίου τόπος... Χρειάστηκε να καβατζώσει τα 83 του χρόνια για να συμβιβαστεί με την απόλυτη φαλάκρα ο Tony. Η ωριμότητα άργησε, αλλά έφτασε. Από κει και πέρα, δεν είχε τίποτε άλλο να περιμένει ο καλλιτέχνης. Aπεβίωσε δύο χρόνια μετά, στο Las Vegas, η αισθητική του οποίου τόσο πολύ ταίριαζε στα γούστα του. Θα ταφεί τη Δευτέρα, στην πατρίδα των καζίνων που τόσο πολύ αγάπησε – χωρίς περούκα. Tony Curtis, αγαπημένε μας Danny Wilde, αιωνία σου η μνήμη…

1,226 comments:

1 – 200 of 1226   Newer›   Newest»
Anonymous said...

Δεν ξέρω αν είναι έκπληξη αλλά το κούρεμα 'τόνυ κέρτις ήταν πολύ διαδεδομένο και στην ελλάδα πριν κάποια χρόνια. Δεν ξέρω πόσοι το θυμούνται. Δεν μιλάω για τους μουσικούς κύκλους αλλά για τον απλό κόσμο. Στην Αθήνα αλλά και στις επαρχιακές πόλεις πολλοί άνθρωποι είχαν προσχωρήσει σε αυτά τα κόλπα. Έβλεπες κόσμο -όχι απαραίτητα νέο όπως στο εξωτερικό- να έχει τε΄τοιο μαλλί λαδωμένο, τραβηγμένο πίσω και μπροστά φουσκωμένο. Στα καφενεία και στις λαϊκές αγορές ήταν πολύ διαδεδομένο αυτό το μαλλί. Ήταν πιο πολύ ένα μαλλί ΄μάγκικο΄ που δεν είχε σχέση με μουσικές προτιμήσεις. Ευτύχημα είναι που πέθανε πια και αυτό και δεν το βλέπουμε στην ελλάδα.

Anonymous said...

Όλος ο γυναικείος πληθυσμός θρηνεί με τον θάνατο του Tony Curtis. Ήξερε αυτός ο καλός ηθοποιός να ξεχωρίζει και να κερδίζει τις γυναίκες.Ήξερε ακόμακαι μια μεγάλη αλήθεια: Αξία έχουν μόνο οι μικρούλες. Το έκανε πράξη σε όλη του τη ζωή διακριτικά και με γούστο. Άλλο η σύζυγος και άλλο η ερωμένη.
Ήταν σωστός ο Tony Curtis.

κ. Σούφρας said...

Θα διαφωνήσω λίγο με αυτό το "πολλοί υπηρέτες του θεάματος υπήρξαν ασύγκριτα καλλίτεροι και μάλλον περισσότερο ταλαντούχοι". Ο αγαπημένος μας Tony υπήρξε μέγιστος στην τέχνη του. Ενδεχομένως ο καλός μου φίλος Βαψομαλλιάς να παρασύρθηκε από το ελαφρύ και carefree προφίλ που πάντα καλλιεργούσε ο καλλιτέχνης σε αντίθεση με τους πομπώδεις και σοβαροφανείς συναδέλφους του, στάση ζωής που είναι ασφαλώς προς τιμήν του, δυστυχώς γι αυτόν όμως (και ευτυχώς γιά μας, τους αναγνώστες) τον καθιστά ιδανικό υποψήφιο γιά ένα εισέτι λίαν δυνατό πορτραίτο βαψομαλλείου τρυφερότητος.

Ο ουγγροεβραίος Curtis (κατά κόσμον Bernard Schwartz), είναι η ενσάρκωση του αμερικανικού ονείρου, αυτής της τόσο κλισέ φράσης που στην περίπτωσή του όμως είναι πέρα γιά πέρα αληθινή. Πρέπει να τονιστεί αυτό νομίζω, ειδικά σε μία χώρα που δουλεύει ακόμα με το σύστημα της μεσαιωνικής κάστας, την γελοία Ελλάδα της αναξιοκρατίας και της φαυλότητας. Με άλλα λόγια, εδώ δεν υπάρχουν οι συνθήκες γιά να γεννηθεί καλιτεχνικά ένας Tony Curtis, υπάρχουν όμως (και παραϋπάρχουν) γιά να γεννηθεί ένας Λαζόπουλος.

Σταματώ την γκρίνια, να πω μόνο ότι ο Tony υπήρξε αρκετά ριψοκίνδυνος και ρηξικέλευθος στις καλλιτεχνικές του επιλογές. Μη αρκούμενος στην σαχλεπίσαχλη εικόνα του καλού παιδιού, του "Τζανετάκου", πρωταγωνίστησε με μεγάλη επιτυχία στο Boston Strangler του 1968 στον ρόλο του διαβοήτου στραγγαλιστή της Βοστώνης Albert DeSalvo, μοιράζοντας αφειδώς ρίγη ψυχολογικού τρόμου στους θεατές της εποχής. Εκεί όμως που πραγματικά υπερβαίνει εαυτόν είναι στο Sweet Smell of Success του Alexander Mackendrick. Εκεί, οι φίλοι του blog θα έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν τον Tony σε ρόλο ...Παπαγιάννη να μηχανορραφεί με τον Burt Lancaster σε καταγώγια τίγκα στον καπνό και τις πρόθυμες γυναίκες υπό τους ήχους της έξοχης τζαζ του Chico Hamilton. Μην την χάσετε με τίποτα...

Anonymous said...

Να σημειωθεί η αγάπη του Αλέξη Τσίπρα προς το pombadour. Ως γιαλαντζή επαναστάτης και αυτός δεν θα μπορούσε να υιοθετήσει κάποιο άλλο (βέβαια, όχι τόσο προτεταμένο όσο του James Dean ή του the Fonz, υπάρχουν και οι επικοινωνιακοί περιορισμοί). Καθώς επίσης και η φωτογραφία που ο Tony (στα μεγάλα του ντουζένια) απολαμβάνει το πούρο του άνευ διακριτικών.

Anonymous said...

Πολύ ωραίο το σακάκι με τη ζώνη που φοράει ο Roger Moore στη φωτογραφία. Colonial?

Anonymous said...

Μπορεί ο μόνος εν Ελλάδι γνωστός απόγονος του στυλ πομπαντούρ να παραμένει ο νεαρός Αλέξης Τσίπρας, αλλά μόνον μέχρι εκεί φτάνει η ομοιότητα με τον Κέρτις. Αλλιώς είναι σαν να συγκρίνουμε ένα Βάρτμπουργκ με μια Ρόλς Ρόις.

Anonymous said...

ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΜΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΤΥΧΟΝΤΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ.

Ειναι να απορεί κανείς με την παθητικη στάση της Ελληνικης κοινωνίας στην προσπαθεια ΦΑΚΕΛΛΩΜΑΤΟΣ στην χειρότερη του μορφή.

Το δελτίο τατυτοτητας και το διαβατήριο ειναι εγγραφα που πιστοποιουν την ταυτότητα του κατόχου τους και ΟΧΙ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΜΗΤΡΩΑ ΚΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΑ .

Η ελληνική κυβέρνηση προχωρεί σε ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ φακελλωματος των πολιτων με το αποφασίζομεν και διατασομεν και δικαιολογημένα δίοτι ΟΙ ΝΟΜΙΚΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ συνηγορουν και αποδέχονται την καταπάτηση της ελευθεριας ολων μας.

Anonymous said...

Εγώ πιστεύω ότι κακώς αυτή η κόμμωση έφυγε από τη μόδα και οδηγήθηκε στο περιθώριο. Έχει ακόμα πολλά περιθώρια να αναδείξει στυλ και ανδρισμό. Νομίζω ότι αν ο Μάξιμος (όχι ο ομολογητής) αντί για το τρέντυ στιλάκι του είχε το στυλ πομπαντούρ, θα είχε μεγαλύτερη πελατεία.
http://maximosescort.com/Greek/Archike.html

Anonymous said...

Θεότρελλο αγόρι αυτός ο Μάξιμος (και με ήθος όπως μαρτυρούν διάφοροι κύριοι).

Anonymous said...

Ο Curtis αισθητικός προπομπός του rockabilly; Ενδιαφέρον. Μεγάλη κουλτούρα αυτή των ροκαμπιλάδων. Αγαπημένο τσιγάρο τους το Lucky Strike.

Anonymous said...

Μην ξεχνάμε και τον Brian Setzer με το υπέροχο ξανθό pompadour του. Ισως ο πιό αυθεντικός σύγχρονος ροκαμπιλάς.

http://www.youtube.com/watch?v=kVpz9k5myno

Anonymous said...

Το κοκοράκι του πομπαντούρικου μαλλιού μπορεί να αποτελέσει μια πρώτης ποιότητας φωλιά για να γεννηθούν μικρά πουλιά.

Anonymous said...

Ωραίο, δημοσιογραφικό πομπαντούρ έχει και ο εκ δεξιών του Τέρενς νεανίας στο kontra τώρα...

Anonymous said...

Μην ξεχνάμε και την παραλλαγή αυτής της κόμμωσης με το ξυρισμένο μαλλί στα πλάγια, όπως αυτή εκφράστηκε από τους οπαδούς του psychobilly. Τέλη δεκαετίας του 80 θυμάμαι να κυκλοφορούν ελάχιστοι σαϊκομπιλάδες, σε σχέση με τους ροκαμπιλάδες τουλάχιστον που είχανε γεμίσει τον τόπο.

The Meteors-Go buddy go

Anonymous said...

Θαυμάσια επιλογή το μαλλί pompadour. Ήθελα να προσθέσω όμως και με αφορμή ένα προηγούμενο σχόλιο ότι στην Ελλάδα τουλάχιστον δεν ήταν κυρίως οι ροκαμπιλάδες που το υιοθέτησαν. Είχαμε πολλούς λαϊκούς ανθρώπους με τέτοιο μαλλί κυρίως κατά τις προηγούμενες δεκαετίες. Ήταν κυρίως άνθρωποι του μεροκάματου και λαϊκοί βαρύμαγκες. Θυμίζω στους πιο παλιούς το κλασικό μοντέλο του ταρίφα που συχνά βλέπαμε όσοι χρησιμοποιούσαμε ταξί. Αλλά συχνά και τυου οικοδόμου. Το μαλλί ήταν στρωμένο στο πλάι με μπριγιαντίνη ενώ μπροστά φούσκωνε. ήταν όλο λαδωμένο ώστε να μην ξεφεύγει ούτε τρίχα. Υπήρχαν φαβορίτες. Συνήθως και πεταχτά μήλα στο πρόσωπο, καθώς και έντονο πεταχτό καρύδι στο λαιμό. Το δέρμα τραχύ. Τα μάγουλα προς τα μέσα. Ήταν ξερακιανοί όλοι αυτοί οι τύποι. Το παντελόνι ήταν στενό απάνω, αλλά όχι πολύ στενό κάτω. Αντί για μυτερές μπότες που είχαν οι ροκαμπιλάδες, οι λαϊκοί αυτοί βαρύμαγκες φορούσαν κάτι μυτερά παπούτσια-σκαρπίνια χωρίς κορδόνι. Μαύρα ή καφέ. Συχνά και με άσπρη κάλτσα. Πάνω δεν φορούσαν ποτέ πουλόβερ ή μπουφάν, αλλά πουκάμισο σκέτο ή με ένα σακάκι από πάνω όταν έκανε κρύο. Πήγαιναν συνέχεια στα καφενεία. Είχαν καλλιεργήσει νύχι στο μικρό δάχτυλο και συχνά φορούσαν και ένα χρυσό δαχτυλίδι. Εκεί βρήκε στην Ελλάδα εύφορο έδαφος η συγκεκριμένη αυτή κόμμωση που έφερνε πιο πολύ στο μαλλί που είχε νέος ο Curtis, παρά στην μετεξέλιξη του rockabilly. Αγνές εποχές. Και λαϊκές.

Anonymous said...

Μπορουμε να προσθεσουμε οτι,αν και μακαριτης ,ενα μερος της κομμωτικης συμπεριφορας του Τονι τριχο-γονιδιακα επιβιωνει και μπορει να αναζητηθει και σημερα στο κρανιο της κορης του Τζειμι.

Anonymous said...

Ο 11:20 έχει απόλυτο δίκιο, ιδού και η απόδειξη.

Anonymous said...

Και ο 11:24 έχει ένα point, η Jamie Lee είναι ανυπέρβλητη, βέβαια αν είσαι η κόρη του Tony Curtis και της Janet Leigh τα περιθώρια αστοχίας είναι από ελάχιστα έως ανύπαρκτα...

Anonymous said...

Ήμουν παιδί όταν οι γονείς μου έχτιζαν κάποιο σπίτι και είχαν έρθει κάποιοι οικοδόμοι να αναλάβουν δράση. Ήταν ελαιοχρωματιστές. Ο ένας από τους δύο, ο κύριος Θόδωρος, ήταν στα πρότυπα της περιγραφής του 11:20. Ακριβώς. Τον θυμάμαι σαν τώρα. Το μαλλί έτσι ακριβώς όπως προστάζει το σχετικό μοντέλο. Γκρι ανοιχτό παντελόνι, παπούτσι μυτερό, θαλασσί πουκάμισο κοντομάνικο με ένα δίπλωμα στα μανίκια και ανοιχτό στο στέρνο ώστε να φαίνεται λιγάκι και η τιραντέ φανέλα από μέσα. Αναπνοή που μύριζε τσιγάρο και ρετσίνα. Νύχι μακρύ, άσσος φίλτρο και μπάσα φωνή να λέει τα λίγα λόγια και σταράτα που έλεγε ο Θόδωρος ο ελαιοχρωματιστής. Πέρασαν αυτές οι εποχές.

Anonymous said...

Εξοχη η Νίκη Λυμπεράκη που παρουσιάζει το εξωτερικό δελτίο του kontra. Πολύ όμορφη παρουσία, ευφράδεια, σοβαρότης, επαγγελματισμός, ο αντίπους της Τάνιας, Ανδριάννας, Γαρυφάλλου κλπ. Θα πάει μπροστά αυτό το κορίτσι αν συνεχίσει έτσι.

Anonymous said...

"θα τραγουδάει στην γειτονιά των αγγέλων" που λέει και ο πονηρός τεθλιμμένος μάκης δελαπόρτας στις κηδείες ελλήνων καλλιτεχνών.

Κι εγώ, σε παρόμοιο πνεύμα, αφιερώνω στον μακαρίτη (εβραίο) σταρ του χόλλυγουντ το ακόλουθο αγγελικό τραγούδι

Anonymous said...

o 12:16 είναι η λυμπεράκη ή τη γουστάρει παραφορα τη Λυμπεράκη.Ο διαχειριστής παρακαλείται όπως σβήνει άμεσα σχόλια εμετικά και δημοσιοσχετίστικα

Anonymous said...

Ο 1:01 είναι η Τάνια (ή κάποιος φίλος/θαυμαστής) που έχει σκάσει από την ζήλεια της. Παρακαλώ να παραμείνει το σχόλιο γιά να βλέπει ο κόσμος γιά τι φθονερή καρακάξα μιλάμε.

Πλάκωσαν και οι νεοναζί με τις ζαρτιέρες (12:39). Ο Χίτλερ ήταν μία ανέραστη αδερφάρα που αιματοκύλισε τον κόσμο κατά τον Καραγιαννίδη (μάλλον έχει δίκιο).

Anonymous said...

Ενδιαφέροντα αυτά γιά την ροκαμπίλυ υποκουλτούρα. Το rockabilly είναι σύνθετος όρος και προέρχεται από την μείξη των όρων rock'n'roll και hillbilly, της μουσικής των ορεσίβιων αλλά και απαξιωτικού όρου που αναφέρεται σε αυτούς, μουσικά ιδιώματα από τα οποία δανείστηκε στοιχεία και δημιουργήθηκε.

Στην Aγγλία των 60ς μάλιστα είχε πάρει μεγάλη έκταση το φαινόμενο από τους νεολαίους των κατώτερων κοινωνικών τάξεων. Οι συμπλοκές αντίπαλων συμμοριών ροκαμπιλάδων με mods, αυτών των νεαρών που οδηγούσαν βέσπες και είχαν υιοθετήσει ένα μποέμικο ενδυματολογικό στυλ, έχουν μείνει ιστορικές. Οι νοικοκυραίοι είχαν τρομοκρατηθεί, τα ΜΜΕ μιλούσαν γιά κοινωνική μάστιγα, και χρειάστηκε να επέμβει η αστυνομία με μεγάλες δυνάμεις γιά να καταστείλει τα εξαιρετικά βίαια επεισόδια στο Brighton και σε άλλες παραθαλάσσιες πόλεις το 1964. Αυτά μέχρι το 1966 που το κίνημα των hippies άλωσε τα πάντα. Εφτασε μάλιστα μέρχι εδώ με την Θεία μου την Χίπισσα.

Anonymous said...

Σωκράτη ζείς, εσύ μας οδηγείς

http://nonews-news.blogspot.com/2010/10/blog-post_4040.html

Anonymous said...

Μάλλον εννοείς τους rockers 11:02, (ή greasers όπως τους αναφέρει ο ιστολόγος). Το greasers ήταν η υποτιμητική προσφώνηση των rockers από τους mods αλλά και τους διαδόχους των mods, τους skinheads. Αν και ίδιων μουσικών επιλογών με τους ροκαμπιλάδες, οι rockers είχαν επιπλέον όλα όσα αναφέρει ο ιστολόγος αλλά κυρίως biker culture, δηλαδή την κουλτούρα της (αγγλικής πάντα) μηχανής (Norton συνήθως), από την οποία πήγαζε κι ο ενδυματολογικός κώδικας.
Αν δεν κάνω λάθος, στην αθήνα της δεκαετίας του 80 ίσως και λίγο 90, με το revival όλων αυτών των τάσεων (πέραν των μεμονωμένων πάντα περιπτώσεων) κυκλοφορούσαν κάποιες μεγάλες παρέες (20-30 άτομα) από όλες τις παραπάνω κατηγορίες. Νομίζω ότι υπήρχε μια μεγάλη παρέα rockers από το Γαλάτσι, αλλά και ροκαμπιλάδων από την Καλλιθέα και του Παπάγου. Μπορεί και να κάνω λάθος στις περιοχές, αλλά νομίζω ότι από κει ήταν. Κανένας σχεδόν mod και φυσικά πολλοί μα πάρα πολλοί skinheads με έδρα αρχικά το Θησείο και μετά το μπαρ Maze στους Αμπελόκηπους.

Anonymous said...

11:28 μην τα συγχέουμε. Το ροκαμπίλυ είναι μόνο μουσικό είδος που άκουγαν οι rockers ή greasers, δεν είναι ενδυματολογικό ή κοινωνικό στυλ. Οταν μιλάμε γιά ρόκερς εννούμε τους νεαρούς όπως ακριβώς τους περιέγραψες που άκουγαν μουσική rockabilly. Απλώς εδώ έρχονται όλα λίγο στρεβλά και με το "ροκαμπιλάδες" εννούμε τους ροκερς με τις μηχανές, τα πομπαντουρ, τα τζην με ρεβερ, τις εργατικές μπότες κλπ.

Ιόλη said...

Παιδιά, όλα τα μουσικά στυλ παράγουν και αντίστοιχα αισθητικά και ενδυματολογικά πρότυπα όταν περνάνε από την σκέτη μουσική στη μόδα. Ότι έγινε με την πανκ, τη μέταλ, τη τζαζ κλπ. έγινε και με το ροκαμπίλυ. Η μουσική, στο βαθμό που γίνεται συγκεκριμένο είδος, δηλ μέρος ενός συνόλου, παράγει κάθε είδους συμβολισμούς. Έτσι δεν μπορεί να μην δημιουργεί ενδυματολογικούς και αισθητικούς κώδικες και να παραμένει αποκλειστικά στο επίπεδο της μουσικής.

Anonymous said...

Ιόλη, δεν ισχυρίστηκε κανείς το αντίθετο, είναι απλώς θέμα ξένων ορισμών και της μεταφοράς τους στα ελληνικά. Ο οπαδός της metal μουσικής που μιλήσαμε στο προηγούμενο ποστ με τον Ozzy στα ελληνικά ονομάζεται "μεταλλάς". Αδόκιμη (και κακόηχη) λέξη ασφαλώς (όπως ακριβώς και η μουσική μέταλ), αλλά χαρακτηριστική του πως μία υποκουλτούρα δημιουργεί το λεξιλόγιο και τους κώδικές της. Στα αγγλικά ο μεταλλάς είναι ο metal-head. Κατά την ίδια ακριβώς έννοια ο "ροκμαμπιλάς" εδώ είναι ο rocker με τις γνωστές σε όλους ενδυματολογικές και κοινωνικές συμπαραδηλώσειςπου ακούει μουσική rockabilly, απλά πράγματα.


Ορίστε τι έχει να πει επ' αυτού και η wikipedia γιά την μουσική rockabilly:

"Rockabilly is one of the earliest styles of rock and roll music, and emerged in the early 1950s."

και γιά τους rockers:

"Rockers, leather boys or ton-up boys are a biker subculture that originated in the United Kingdom during the 1950s. It was mainly centered around British cafe racer motorcycles and rock and roll music."

Μία διευκρίνιση εδώ: όταν μιλάμε γιά rock and roll της δεκαετίας του 50 και των αρχών του 60 (τότε που ήκμασε το φαινόμενο των rockers στην βρετανία) εννοούμε μόνο το ροκαμπίλλυ, δεν υπήρχε κάτι άλλο.

Σήμερα βέβαια, με όλα αυτά τα revivals, κάποιος που χαρακτηρίζεται "ροκαμπιλάς" ενδυματολογικά μπορεί να ακούει οποιοδήποτε ιδίωμα της ροκ, είναι πιό επιδερμική η προσέγγιση.

Υπάρχουν και αμετάφραστοι όροι όμως όπως στην μουσική jazz πχ. Δεν υπάρχει "τζαζάκιας" ή άλλος ανάλογος. Στην Αμερική όμως των δεκαετίών 40-60 ο όρος "hipster", "hepcat" κ.α. αμέσως υποδήλωναν τον μποέμ τύπο που άκουγε τζαζ και ντυνόταν με μπερέ, φουλάρι, γυαλιά ταρτατούγα και διάβαζε beat λογοτεχνία και ποίηση. Ελπίζω να βοήθησα.

Anonymous said...

11:48, στο 11:28 σχόλιο μου διόρθωσα τον 11:02. Δεν διαφωνούμε πουθενά αλλά κάνεις λάθος όμως όταν λες ότι στην ελλάδα ήρθαν στρεβλά. Οι παρέες ροκαμπιλάδων που αναφέρω οτι υπήρχαν εκείνη την περίοδο, δεν είχαν καμία ενδυματολογική σχέση με rockers. Ίσα ίσα που κυκλοφορούσαν με αυτοκίνητα της δεκαετίας του 60, blue suede shoes (όχι μπότες μηχανής), κολεγιακά μπουφάν (όχι δερμάτινα)κλπ ενώ οι γυναίκες που είχαν μαζί κυκλοφορούσαν με φουστανάκια, καλτσάκια κλπ Ακολουθούσαν ενδυματολογικά το στυλ ντυσίματος της Αμερικής της δεκαετίας του 50.
Αντίθετα οι rockers που ανέφερα, κυκλοφορούσαν πράγματι με μηχανές (παλιές Norton αλλά και BMW), δερμάτινα μπουφάν, μπότες μηχανής κλπ ακολουθώντας το ενδυματολογικό στυλ των άγγλων ρόκερς της δεκαετίας του 50.
Ίδια μουσική, διαφορετικοί όμως ενδυματολογικοί κανόνες. Το λέω γιατί τους θυμάμαι.

Anonymous said...

Πάνω στη μουσική rockabilly που απασχολεί μερικώς την ανάρτηση αλλά και κάποια σχόλια , θέλω να αναφέρω μια προσωπική εμπειρία που μου είχε κάνει εντύπωση. Σε ταξίδι στο Τόκιο πριν κάποια χρόνια, με είχε εκπλήξει το πόσους ροκαμπιλάδες Ιάπωνες είχα δει στο δρόμο. Δεν είχα ψάξει το θέμα ούτε γνωρίζω τον λόγο αυτής της μόδας. Το θυμήθηκα τώρα με αφορμή τις συζητήσεις περί κομμώσεων και rockabilly. Ίσως να είναι και το ότι η Ιαπωνία αγκαλιάζει καμιά φορά με φανατισμό κάποιες υπο-κουλτούρες. Δεν ξέρω.

Anonymous said...

Αυτό που λες για τους Ιάπωνες είναι αλήθεια. Είναι παρα πολλοί. Και γω δεν ξέρω γιατί. Κυκλοφορούν και πολλοί Ιάπωνες.. σωσίες του Elvis.

Anonymous said...

Τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον λόγω αμερικανικών βάσεων στην Ιαπωνία. Μην ξεχνάμε ότι οι Ιάπωνες λατρεύουν τους Αμερικανούς. Μάλλον ήταν τέτοια η προσπάθεια αντιγραφής τους τη δεκαετία του 50, που έμεινε στο συλλογικό ασυνείδητο

Anonymous said...

1:46 τώρα κατάλαβα από που προήλθε η σύγχυση. Εσύ, με τον όρο "ροκαμπιλάς" εννοείς τα παιδάκια με τα κολεγιακά, τα φουστανάκια, τα σοσονάκια, τα αυτοκίνητα των 60ς κλπ. Πράγματι υπήρξε ένα τάτοιο revival εδώ τις δεκαετίες 80-90 (συνέβαλε πολύ και ο κλικοειδής τύπος σε αυτό) αλλά αμφιβάλλω αν αυτό το ενδυματολογικό στυλ αποκαλείται έτσι, δεν νομίζω να έχει κάποια ονομασία παγκοσμίως. Συνηγορεί και το σχόλιο του φίλου από το Τόκυο σε αυτό. Ας μας διευκρινίσει τι εννοεί με τον όρο "ροκαμπίλι", εγώ κατάλαβα ότι μιλάει γιά ρόκερς με πομπαντουρ κλπ. Τους έχω δει και εγώ στο Τόκυο αυτούς τους τύπους (όπως και άλλες αναρίθμητες υποκουλτούρες). Το στυλ στο οποίο αναφέρεσαι μάλλον σε lounge μου φέρνει ή σε αυτό που αποκαλέστηκε lounge μετά.

Anonymous said...

Πράγματι οι Ιάπωνες έχουν μεγάλη σχέση με το ροκαμπίλυ. Για να το συνδέσω μάλιστα με την αναφορά που κάνει ο μπλόγκερ στον Τζάρμους, δεν είναι ίσως τυχαίο ότι στην ταινία του Mystery Train το πρωταγωνιστικό ζεύγος των ροκαμπιλάδων που έρχονται στο Τενεσί είναι Ιάπωνες!

Μια που το έφερε η κουβέντα είναι σωστή η παρατήρηση ότι και ο Τζάρμους έχει επηρεαστεί από αυτό το στυλ. Μπορεί να μη βάζει μπριγιαντίνη στα μαλλιά του, αλλά τα κουρεύει και τα χτενίζει με τον τρόπο πομπαντούρ-ροκαμπίλυ. Φοράει πάντα και στενά παντελόνια και αν θυμάμαι καλά φοράει και μυτερές μπότες, όπως αυτές των παιδιών της ροκαμπίλυ κουλτούρας.

Anonymous said...

Νομίζω αυτό θα διευκολύνει την συζήτηση:

"Rockers, leather boys or ton-up boys are a biker subculture that originated in the United Kingdom during the 1950s. It was mainly centered around British cafe racer motorcycles and rock and roll music.

British mods and skinheads commonly called rockers greasers or grease as an insult. Since then, the terms greaser and rocker have become fairly interchangeable in the UK but are used differently in North America. Rockers were also derisively known as Coffee Bar Cowboys. In Japan, their equivalent was called the Kaminari-zoku (Thunder Tribe).

Until the post-World War II years, motorcycling held a prestigious position within British society and enjoyed a positive image, being associated with wealth and glamour. Starting in the 1950s, the middle classes were able to buy inexpensive motorcars, and motorcycles became transport for the poor. The rocker subculture came about due to factors such as: the end of post-war rationing in the UK, a general rise in prosperity for working class youths, the recent availability of credit and financing for young people, the influence of American popular music and films such as The Wild One, the construction of race track-like arterial ring roads around British cities, and the development of transport cafes. These factors coincided with a peak in British motorcycle engineering.

Rocker-style youths existed in the 1950s, and were also known as ton-up boys because ton-up was English slang for driving at a speed of 100 mph (160 km/h) or over. The Teddy boys of the 1950s are considered their "spiritual ancestors". The rockers or ton-up boys took what was essentially a sport and turned it into a lifestyle, dropping out of mainstream society and "rebelling at the points where their will crossed society's". It had a damaging effect on the public image of motorcycling in the UK, and led to the politicisation of the motorcycling community.

Around this time, the emerging mass media started targeting what were socially powerless groups who could not resist negative imagery, and cast them as "folk devils", creating a moral panic through highly exaggerated and ill-founded portrayals. From the 1960s on, due to the media fury surrounding the mods and rockers, motorcycling youths became more commonly known as rockers, a term previously little known outside of small groups. The public came to consider rockers as hopelessly naive, loutish, scruffy, motorized cowboys, loners or outsiders.

Rockers immersed themselves in rock and roll music and fashions, and began to be known as much for their devotion to the music as they were for their motorcycles. Many rockers favored 1950s and early-1960s rock and roll by artists such as Gene Vincent, Eddie Cochran, Chuck Berry, Bo Diddley and Elvis Presley; music that George Melly called at the time, "screw and smash" music.

Two groups emerged, one identifying with Marlon Brando's image in The Wild One and with the Hells Angels, hanging around transport cafes, projecting nomadic romanticism, violence, anti-authoritarianism and anti-domesticity; the other being non-riders, similar in image but less involved in the cult of the motorbike."

Anonymous said...

Άρα ο Κώστας Βουτσάς ως τεντυμπόυς με τα πάρτι του και τα όλα του είναι ο γεννήτορας του ροκ

Anonymous said...

Ακριβώς.

Anonymous said...

Ελληνικό ροκαμπίλυ με Αλέκο Τζανετάκο στο κοντραμπάσο, το κατ' εξοχήν ροκαμπίλυ μπάσο...

Anonymous said...

O μακαρίτης ο Αλέκος παίζει στη συγκεκριμένη ταινία το κοντραμπάσο με τον κώλο ιδιαίτερα προτεταμένο και χωρίς το charm άλλων πραγματικών μπασιστών. Εδώ που τα λέμε ίσως και αυτός μπορεί να θεωρηθεί οπαδός του pompadour, αφού τον θυμάμαι κατά το παρελθόν σε κάποιες στιγμές με λαδωμένο μαλλί κάπως φουσκωμένο επάνω και φαβορίτες. Γενικά πάντως στην Ελλάδα ότι pompadour-rockabilly μαλλί είχαμε το είχαμε με μέτρο, χωρίς τις ευρωπαϊκές, αμερικάνικες και γιαπωνέζικες υπερβολές.

Anonymous said...

2:08 επειδή πολύ το κουράσαμε και βαρέθηκα δεν ξέρεις τι λες. Φαίνεσαι να έχεις κάποια σχέση με την αγγλική κουλτούρα, αλλά καμμία μα καμμία με την αμερικανική. Τα παιδάκια που περιγράφεις δεν έχουν καμία σχέση με κλικισμούς ούτε μόνο με την ελλάδα, αλλά αντίθετα είναι τα εξ ορισμού ροκαμπίλια (που κυκλοφορούν και στην Αμερική ακόμα και στην Αγγλία). Τα ενδεικτικά links με βίντεο που σου βάζω, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές (Θα δεις και έναν Ιάπωνα):

Rockabilly 514

Camden rockabillies 1988

Μήπως ξέρεις σε ποια χώρα είναι το δεύτερο; Βλέπεις μηχανές ή rockers πουθενα; Η αναφορά rockabilly στους τίτλους σου λέει τίποτα; Ψαξτο λίγο καλύτερα γιατί εκτίθεσαι

Anonymous said...

4:12 μήπως γνωρίζεις από προέρχεται η πέραση που έχει το στιλ ροκαμπίλυ στην Ιαπωνία?

Anonymous said...

Πάντως η αισθητική rockabilly είχε προωθηθεί από από ΚΛΙΚ της πρώτης περιόδου. Tο θυμάμαι ως αναγνώστης. Ίσως και γιατί ο Κωστόπουλος (υποτίθεται ότι) γνώριζε και αγαπούσε αυτό το subculture. Αν δεν κάνω λάθος πρέπει να είχα δει και στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΚΛΙΚ κάποιους με το ανάλογο μαλλί.

D said...

Πολύ καλή ιδέα ένα μνημόσυνο στον Tony Curtis με αφορμή το καινοτόμο κούρεμά του.

Και εγώ αγάπησα τον συγκεκριμένο ηθοποιό με τους Persuaders. Από όσο θυμάμαι τη σειρά (την είδα τελευταία φορά πριν από αρκετά χρόνια όταν την ξαναπρόβαλε το Mega) οι Curtis και Moore ήταν οι εκφραστές των εθνικών τους στερεοτύπων, σίγουρα και επειδή η σειρά ήταν pop.

Ο Curtis ήταν πιο ανοιχτός, πιο αυθόρμητος, χωρίς σημασία στους τύπους και τις ιεροτελεστίες, όπως δηλαδή ειναι γενικά οι Αμερικάνοι. Ο Moore ήταν πάντα πιο snob, πιο είρων, πιο ελιτιστής και απόλυτα συγκαταβατικός απέναντι στον Curtis (αν και κατά βάθος έδειχνε να τον συμπαθεί) κατά το αγγλικό στερεότυπο.

Η διαφορά του χαρακτήρα τους φαινόταν και στα ρούχα τους, αλλά και στα αυτοκίνητά τους. Ο Curtis οδηγούσε μια πολύ φιγουρατζίδικη Ferrari (Dino), ενώ ο Moore μια διακριτική Aston Martin (DBS) που δεν σου γέμιζε το μάτι αν δεν ήξερες από αυτοκίνητα.

Ωραίες σειρές.

Anonymous said...

http://isfentona.blogspot.com/2010/08/blog-post_1013.html

Anonymous said...

4:12 μην πεισμώνεις γιατί εσύ εκτίθεσαι. Οπως λέει και ο 4:21 σαφώς η αισθητική ροκαμπίλυ είχε προωθηθεί στην Ελλάδα από το Κλικ αλλά και από την διαφήμιση. Αρκετά μάλιστα μπαρ του κέντρου ήταν έτσι διακοσμημένα, σε στυλ 50ς την εποχή εκείνη. Τι εννοείς μήπως ξέρω από που είναι το δεύτερο βίντεο; Δεν βλέπω τo registration ή το τοπωνύμιο; γκαβός είμαι; Οπως λέει και το αγγλικό σχόλιο 2:39 υπήρχαν άνθρωποι της υποκουλτούρας αυτής που δεν ήταν bikers. Οσο γιά το πρώτο βίντεο, συνηγορεί σε αυτό που λέω ότι το ροκαμπίλι ήταν πρωτίστως μουσική (με βασιλιά τον Ελβις) και μετά έγινε στυλ. Σήμερα, μισό αιώνα μετά είναι φυσικό να έχουμε πολλές παραλλαγές αλλά και αλλαγές - οι rockers ως όρος μηχανόβιων πχ δεν υπάρχει πλέον, έχουν αντικατασταθεί από τους hells angels ή τους "χαρλεάδες" που ακούνε πρωτίστως μεταλ ή χαρντ ροκ καθώς η ροκαμπίλυ μουσική είναι πλέον πολύ σοφτ γι αυτούς. Σταθερά πάντως στο ροκαμπίλυ και τα υποείδη του παραμένει το πομπαντούρ κάτι που οι σημερινοί ρόκερς χλευάζουν ως φλούφλικο. Είναι απολύτως φυσικό τα διάφορα στυλ να μετακινούνται σαν κινούμενη άμμος σε μία ζώσα κοινωνία. Μην μπερδεύεις τα στυλ με τις εποχές.

Anonymous said...

Από αυτά που διάβασα αντιλαμβάνομαι ότι οι ροκαμπιλάδες ή "ροκαμπιλάδες" τη σήμερον ημέρα είναι αυτοί. Το βάζω έτσι για να γίνει σαφές για το τι συζητάμε. Αν κάποιος έχει αντίρρηση, ας την ακούσουμε.
Ροκερς σε στυλ Wild One, δεν έχω υπόψη μου να υπάρχουν σήμερα. Υπάρχουν όμως χαρλεάδες που νομίζω ότι είναι η μόνη υποκουλτούρα που και είναι ακόμα πολυπληθής και θα έλεγα συντεταγμένη . Εβλεπα και τις προάλλες ένα ντοκυμαντέρ στο σκάι για τις συμμορίες των μηχανόβιων.

Anonymous said...

Βεβαίως όλα τα έχουμε δει στην Ελλάδα, αλλά εγώ τουλάχιστον έλληνα φανατικό με την country δεν είχα ωσπου συνάντησα τον αποκαλυπτικό δημοσιογράφο με την πριγιαντίνη.

Μισο λεπτό, είπα μπριταντίνη, ρε μπας και είναι ροκαμπιλλάς?

Anonymous said...

Aπό τη μόδα του μαλλιού-πομπαντούρ δεν είχε γλυτώσει ούτε ο μεγάλος μας λαϊκός βάρδος, ο τραγουδιστής του πόνου, της αδικίας και της ξενητιάς Στέλιος Καζαντζίδης

http://www.elatos.net.gr/mag/gr/7/photos/3_Kazantzidis.jpg

Anonymous said...

ΝΕΟ ΚΟΜΜΑ ΘΑ ΙΔΡΥΣΕΙ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Anonymous said...

Να το ιδρύσει, αλλά ας αφήσει αυτή τη γελοία χωρίστρα και ας υιοθετήσει επιτέλους μαλλί pompadour

Anonymous said...

φίλε 5.31 προφανώς δεν έχεις καμία σχέση με τον πολ το χταπόδι

Anonymous said...

ΝΕΑ ΔΗΜΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΔΗΛΩΣΕ Ο κ.ΣΑΜΑΡΑΣ

ΝΕΟ ΚΟΜΜΑ ΘΑ ΙΔΡΥΣΕΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Η απόφαση ελήφθη μετά την δηλωση Καραμανλή για την μη επιστροφή του στην ηγεσία του κόμματος.Ειναι η μόνη λυση να γίνει πραγματικη κάθαρση στην κεντροδεξια δήλωσε στέλεχος της ΝΔ.

Anonymous said...

ναι όντως η νέα δημμοκρατία όχι μόνο είναι παρελθόν αλλά μάλλον δεν υπήρξε και ποτέ

Anonymous said...

Kαι τι μας ενδιαφέρει φίλε μου αν ο Αντωνάκης θα ιδρύσει κόμμα, μπαρ ή σουβλατζίδικο; Γιατί θα πρέπει να μας ενδιαφέρει τι θα κάνει ένας ακόμη πουλοτρίφτης;

Anonymous said...

Μήπως ξέρει κανείς για τις ρίζες της ονομασίας " duck's arse" ? Ρωτώ πραγματικά γιατί δεν έχω δει ποτέ μου οπίσθια πάπιας.

Anonymous said...

Κατσίκας μήπως;

Anonymous said...

Karaisko?

Anonymous said...

Rockers-bickers?

Anonymous said...

Τώρα ρε 5:01 τι να σου πω; Δεν παλεύεσαι και πραγματικά δεν αχολούμαι ξανά μαζί σου. Εσύ στο 2:08 έλεγες ότι ήταν ένα revival ΕΔΩ στην Ελλάδα (κατάλαβες τελικά ότι δεν ήταν μόνο εδώ) και ότι ως rockabillies νοούνται αποκλειστικά οι rockers(είδες ότι δεν είναι μόνο οι rockers). To άκουσμα αυτής της μουσικής έχει παγκοσμίως κοινό ενδυματολογικό κώδικα, η έλλειψη ορισμού σε μάρανε; Ακόμα και στο μαλλί, οι rockers είχαν και μακρύ μαλλί πίσω (χαίτη) εκτός από κοκόρι. ). Εσένα το πρόβλημα σου είναι η έλλειψη επίσημου ορισμού για το ντύσιμο; Αυτός που ακούει και δηλώνει λάτρης της rockabiλλυ έτσι ντύνεται παντού, δεν το βλέπεις; Οι rockers ήταν υποκουλτούρα σχετιζόμενη ΚΑΙ με τις μηχανές ΚΑΙ με τη μουσική.
Παρεμπιπτόντως, οι Hell's Angels,οι Mongols, οι Outlaws και άλλα Motorcycle Clubs έχουν τις ρίζες τους σε απόστρατους του Β' Παγκοσμιου Πολέμου και οδηγούν μόνο αμερικανικες μηχανές (Harley και παλιότερα Indian), όχι Norton. Τώρα, αν για σένα η Harley, η Norton και η Piaggio των mods είναι το ίδιο (μηχανές είναι όλες), αυτό είναι άλλο πράγμα.

Anonymous said...

Ο από πάνω έχει μαύρα μεσάνυχτα από τέτοια θέματα γενικώς, τι τον επιασε τώρα να κάνει μαθήματα ένας θεός ξέρει. Νέος Καραϊσκος μας βρήκε

Anonymous said...

Ακόμα περιμένω τα μαθήματα του Καραϊσκου για την οινοποσία. Το μετάνιωσε

Anonymous said...

Τώρα ξέρω και ποιος είσαι.

Anonymous said...

Εγώ συμφωνώ με την ανάλυση του 6:49. Nομίζω ότι κάπως έτσι έχουν τα πράγματα.

Anonymous said...

Ναι και εγώ κάπως έτσι πιστεύω ότι έχουν τα πράγματα, κάπως έτσι

Anonymous said...

Και σήμερα στην ελλάδα έχουμε πολλούς φανατικούς του μπριλκριμ.

Anonymous said...

Ρεσιτάλ Χίου απόψε. Μεγάλη κωμωδία.

Anonymous said...

Εκτός από τον Tony Curtis πέθανε πριν από μερικές μέρες και ο αξιοσημείωτος jazzman Buddy Collette. Ο θάνατος του πρώτου έπαιξε παντού, ακόμα και στα δελτία ειδήσεων των πιο εμπορικών καναλιών. Για τον δεύτερο άσε καλύτερα. Σημεία των καιρών...

Anonymous said...

Σιγά μη ξέρουν κι από τζαζ στην ψωροκώσταινα. Άμα πάς σε κάτι πολυδιαφημισμένες "ονλάιν μουσικές κοινότητες" θα δεις επίπεδο σκυλάδικου που η οροφή είναι αυτοί που μελετούν το πρόγραμμα του Ιανού.

Anonymous said...

Πράγματι πολύ σπουδαίος ο Buddy Collette. Ηταν αυτό που θα αποκαλούσαμε ήρεμη δύναμη, εσωστρεφής και συνεπής. Βιρτουόζος του σαξοφόνου, του φλάουτου αλλά και του κλαρινέτου, συνεργάστηκε με θηρία όπως ο Charles Mingus αλλά και δίδαξε θηρία σαν τον Eric Dolphy. Δυστυχώς φίλε 11:04 αυτούς τους μουσικούς τους έχει ξεχάσει η μάνα τους ακόμα και στην χώρα τους. Οταν είχα channel στο youtube με 600+ jazz videos πριν 3 χρόνια, λάμβανα πολύ συχνά mails από συγγενείς αυτών των σπουδαίων μουσικών που με ευχαριστούσαν που τιμούσα τον άνθρωπό τους, μερικά ήταν πολύ συγκινητικά.

Να και ο Buddy γιά να δουν οι φίλοι του μπλογκ γιά τι μουσικό μιλάμε, μπλέξαμε με τα ροκαμπίλυ και τις λουμπεν αηδίες

http://www.youtube.com/watch?v=RBqWAr871Ic&feature=related

ΥΓ Η Μιχαλονάκου ακούω τώρα έχει αφιέρωμα στην gay κοινότητα, σπεύσατε!

Anonymous said...

6:49 εκτός του ότι παραποιείς τα λεγόμενά μου και μιλάς απρεπώς, βρίσκεσαι σε παράκρουση. Εν πάση περιπτώσει δεν έχω διάθεση να συνεχίσω αυτήν την στείρα αντιπαράθεση, όποιος έχει μάτια βλέπει. Ας αφήσουμε τα ιστορικά γεγονότα να μιλήσουν από μόνα τους. Να σημειώσω μόνο ότι η υποκουλτούρες των rockers και των mods έχουν πεθάνει ήδη από την δεκαετία του '60 όταν αντικαταστάθηκαν από αυτήν των hippies και των swinging sixties. Τα ζαβά που βλέπουμε σήμερα ως "ροκαμπίλικα" είναι γραφικές καρικατούρες χωρίς καμμία κοινωνική βαρύτητα ή δυναμική στο γενικό πλαίσιο άπειρων revivals. Αυτές έχουν περάσει σε άλλες, πολύ πιό βίαιες νεανικές υποκουλτούρες όπως μαρτυρεί και το εξόχως κακόγουστο λινκ που παρέθεσε κάποιος νεοναζί ή/και κάτοχος αρρωστημένου χιούμορ προσβάλοντας την μνήμη του αγαπημένου μας πομπαντουράκια Tony Curtis.

Anonymous said...

Συμφωνώ με τον 10:52. Ο Χίος δίδαξε trash τηλεόραση σήμερα. Συγκλονιστική λεπτομέρεια που προεκάλεσε ρίγη συγκινήσεως σε όλους του φίλους της λαϊκής μόδας το σακάκι του Στέφανου: μονόπετο σακάκι με... μυτερά πέτα... σταυρωτού!

Anonymous said...

Ο (ψευτο)καλόγερος που παρουσίασε η Μιχαλονάκου να μιλάει για τον μεγάλο μας αρχιμανδρίτη Γιοσάκη είναι ο γνωστός "Φράνκυ", που διακρίθηκε, ως λαϊκός, σε διάφορες περιοχές του κέντρου της Αθήνας να κάνει το σώου με την κότα...

Anonymous said...

με λίγη προσπάθεια θα μπορούσε να το γυρίσει σε πομπαντούρ και ο παλαιός ποδοσφαιριστής του ΟΣΦΠ Τσιαντάκης

Anonymous said...

Πολύ δυνατή εκπομπή και από Μιχαλονάκου απόψε, μία καλή trash βραδιά, εύγε στο kontra...

Anonymous said...

Θυμάμαι ακόμα και στα 90s τους τσακωμούς ροκαμπιλάδων και σκινχεντς και πανκ. Όπως πάντα, όλα καθυστερημένα έρχονται στην ελλάδα. Ακόμα και η δημιουργία ομάδων καθυστερημένων.

Anonymous said...

Τώρα που έβλεπα τα trailers του Kontra channel μετά το τέλος της εκπομπής της Μιχαλονάκου, παρατήρησα ότι και ο μεγάλος έλληνας δημοσιογράφος Δημήτρης Μάρκος το πάει λίγο για pompadour.

Anonymous said...

Δεν θυμάμαι καλά και ίσως κάποιος ποδοσφαιρόφιλος να μπορεί να βοηθήσει. Μήπως και ο παλιός ελληνοαμερικανός ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ και της Εθνικής Αμερικής Φρανκ Κλόπας προσπαθούσε να κάνει το μαλλί του λιγάκι πομπαντούρ?

Anonymous said...

2:13 με προλαβες χαχαχαχαχαχα

Anonymous said...

Και ο (βαψομαλλιάς και τεράστιος ηθοποιός) Vincent Price με pompadour;..

http://actors.pick2web.com/pics/306264/vincentprice.jpg

Anonymous said...

Εκεί που σίγουρα μιλάμε για καραμπινάτο pompadour είναι στην περίπτωση Dirk Bogarde.

http://imagecache6.allposters.com/LRG/27/2769/TRJTD00Z.jpg

Anonymous said...

Ένα ακόμη πιο δυνατό pompadour από Dirk Bogarde

http://farm4.static.flickr.com/3464/3996948731_7bb14dfaab.jpg

Anonymous said...

παντως, για να ευλογήσουμε και λιγο το πομπ.. εεεε, τα γενεια μας ηθελα να πω, δεν πρεπει να υπαρχει αλλο ελληνικο μπλογκ που να ασχολειται με τετοια απιθανα θεματα και μαλιστα σε τετοια εκταση, μπραβο σε ολους!

Anonymous said...

ωραια μωρα + ντυσιματα εποχης απο swinging 60s london για να ξεφυγουμε λιγο απο την ροκαμπιλιδικη βαρβατιλα. τωρα που το σκεφτομαι οι γκομενες των ροκαμπιλαδων πρεπει να ηταν σε αισθηση σαν τις κνιτισσες εδω, γμσε τα

http://www.youtube.com/watch?v=d-9Ic-7k9O4&feature=related

Anonymous said...

Νομίζω ότι δεν ήταν μόνον ο Tony Curtis κλασικός πομπαντουράκιας, αλλά και ο "αντίζηλός" του Roger Moore, ειδικά την περίοδο που πρωταγωνιστούσε στον "Άγιο".
http://www.gettyimages.com/detail/3322894/Hulton-Archive

Anonymous said...

2¨36, πολλά από αυτά τα ντυσίματα των γυναικών του βίντεο νομίζω ότι παραπέμπουν στο στυλ των συμπρωταγωνιστριών του συμπαθέστατου και θρυλικού (βαψομαλλιά) Χρόνη Εξαρχάκου.

Anonymous said...

Θεσμικό pompadour από τον Johnny Cash, διαχρονικό ίνδαλμα των ροκαμπιλάδων παγκοσμίως.

Anonymous said...

Τώρα που το σκέφτομαι, μήπως και το μαλλί του Παπατζόν φέρνει λιγάκι σε... pompadour;

Anonymous said...

2:46 λίγο φέρνει ο αλογομούρης, έχεις δίκιο, θα ήταν ιδανικός υποψήφιος γιά πλήρες πομπαντούρ, κάποιος πρέπει να του το εισηγηθεί.

Αλίευσα θησαυρό όμας: ιδού η ελληνική έκδοση του πομπαντούρ όπως πολύ ωραία την περιέγραψε χθες ένας φίλος στην κεφαλή του Κώστα Βουτσά.

Anonymous said...

Και ο Απόστολος Καλδάρας με πομπαντούρ

http://www.mic.gr/dbimages/26187_2.jpg

Anonymous said...

Εάν δεν έκοβε κοντά το μαλλί στο πλάι, στην περίπτωση του Παπαγιάννη θα μιλούσαμε σίγουρα για ένα καθαρόαιμο, σύγχρονο pompadour.

Anonymous said...

Πολύ ωραίος και ο Καλδάρας, ένα τίμιο, λαϊκό πομπαντούρ.

Πάμε σε κάτι πιό εξωτικό όμως: Οποιος θυμάται την θρυλική φράση "Book 'em Dannο" κατάλαβε περί ποίου ο λόγος:

http://www.mic.gr/dbimages/26187_2.jpg

Anonymous said...

και ο σπύρος ζαγοραίος με ένα κάποιο πομπαντούρ

http://userserve-ak.last.fm/serve/252/20368777.jpg

Anonymous said...

ουπς

http://www.facesofalzheimers.org/BWdanno.jpg

Anonymous said...

Σωστά. Και ο επιθεωρητής Μαγκάρετ στο ίδιο ένδοξο στυλ.

Anonymous said...

Και ο Μίκης Θεοδωράκης

http://photo.kathimerini.gr/kathnews/photos/23-10-05/23-10-05_1284694_131.jpg

Anonymous said...

Υποπτεύομαι ότι και αυτή την κόμμωση της πιο παλιάς φάσης του James Brown θα μπορούσαμε ίσως να την ονομάσουμε pompadour
http://newsimg.bbc.co.uk/media/images/42387000/jpg/_42387049_fans60s_pa_416.jpg

Anonymous said...

3:06 όχι θα μπορούσαμε, πρόκειται περί καραμπινάτου πομπαντουρ.

Νίκο όμως με πομπαντούρ ΚΑΙ χωρίστρα έχετε ξαναδεί;

http://www.newstime.gr/resources/2010-01/xatzinikolaou-thumb-large.jpg

Anonymous said...

Τελικά κυκλοφορούν πολλοί ανάμεσά μας..

Anonymous said...

Αυτό πάλι δεν ξέρω αν μπορεί να χαρακτηριστεί pompadour, σε κάθε περίπτωση μιλάμε γιά θεϊκή κόμμωση:

http://4.bp.blogspot.com/_ep0ncjyW-dU/SzMLN0aLQHI/AAAAAAAAGhQ/SWnY3UEiy0g/s400/Ive-Got-So-Much-Love-To-Giv.gif

Anonymous said...

Νομίζω ότι και ο Ronald Reagan είχε ένα ήπιο πομπαντούρ
http://media.80stees.com/images/products/Ronald_Regan_Mask2.jpg

Anonymous said...

Αυτό να είναι άραγε;

http://www.decadentlifestyle.net/wordpress/wp-content/uploads/2010/09/errol-flynn-quote.jpg

Anonymous said...

Θα συμφωνήσω ότι οι γκόμενες των ροκαμπιλάδων ήταν ψιλοσίχαμα, με φτωχή υγιεινή και βρώμικη αναπνοή.

Anonymous said...

Peter Cushing
http://3.bp.blogspot.com/_uKUJj9VMJpA/StM-saBQZ4I/AAAAAAAAFkU/FWdEoJQfjKo/s400/cushing+by+jim+mcdermitt.bmp

Anonymous said...

ενώ των μετέπειτα ροκάδων 3.35;

Anonymous said...

Καλά, και οι ροκούδες ψιλοβρωμιάρες ήταν. Άσε και τις μεταλούδες. Ακόμα και οι πιο ωραίες από αυτές δεν ήταν και πολύ καθαρές. Για τις πανκούδες καλύτερα ας μην πούμε τίποτα.

Anonymous said...

Βίντεο ταχείας εκμάθησης. Μπορείτε να το δοκιμάσετε στο σπίτι, δεν φέρουμε όμως καμμία ευθύνη...

http://www.youtube.com/watch?v=VPNcsVoxG_s

Anonymous said...

Ο Peter Cushing ήταν ένας από τους πιο παλαιούς και συνεπείς followers του pompadour και πιο ειδικά του duck's arse, αφού αν τον έβλεπε κανείς από πίσω θα διαπίστωνε με πόση επιμέλεια έφερνε το μπριλκριμαρισμένο μαλλί του από τα πλάγια να ενωθεί πολύ εντυπωσιακά πίσω, ακριβώς στη μέση του κεφαλιού.Πιο παλιά σήκωνε το μαλλί περισσότερο μπροστά. Στα γεράματα λιγότερο. Μάλιστα λέγεται ότι έδινε μεγάλη σημασία στην περιποίηση του μαλλιού του. Ήθελε όλα τα σχετικά με το μαλλί να είναι στην εντέλεια.

Anonymous said...

Δεν μπορεί να γίνεται συζήτηση γιά rockabilly, pompadour κλπ χωρίς αναφορά στον τιτάνα Little Richard. Γραφικός μέχρι τα μπούνια, μερακλής και υπερταλαντούχος, ο Little Richard είναι ένα απάνιο είδος μαύρου Liberace που αξίζει πλήρες βαψομάλλειο αφιέρωμα κατά την ταπεινή μου γνώμη.

http://www.youtube.com/watch?v=MHlRa-RPjWE

Anonymous said...

Ολοι έχουν να πουν έναν καλό λόγο γιά τον Little Richard. Μέχρι και ο συμπαθέστατος Lemmy των Motorhead. Μην σας ξενίζει το μπρουτάλ ύφος, ο Lemmy είναι ψυχούλα...

http://www.youtube.com/watch?v=9rnZriMDlx4&feature=fvw

Anonymous said...

Πότε θα σπάσει τη σιωπή του ο Καραϊσκος;

Anonymous said...

Νομίζω ότι ο Καραϊσκος παρεξηγήθηκε, μάλλον σε σχέση με την υπόθεση με τα δαχτυλίδια των πούρων και κάτι φωτογραφίες. Δεν έχω καταλάβει καλά. Θα μας λείψει πάντως

Anonymous said...

Δεν τον κόβω πάντως γιά ροκαμπιλά τον Καραϊσκο, αριστερά και ροκαμπίλυ είναι ασύμβατες έννοιες. Ισως εκεί να οφείλεται η σιωπή του.

Τώρα που το είπα αυτό σκέφτηκα τον πρόεδρο Αλέξη, αλλά μετά σκέφτηκα ότι είναι τόσο αριστερός ο Αλέξης όσο ο Καραϊσκος είναι ροκαμπιλάς και ηρέμησα.

Anonymous said...

Γιατί παρεξηγήθηκε; Μήπως βιώνει τραυματικά την προσωπική του ιδιορρυθμία;

Anonymous said...

"αριστερά και ροκαμπίλυ είναι ασύμβατες έννοιες"

Στην ελλάδα η μόνη διαφορά είναι ότι οι αριστεροί ακούν μόνο λαικά εμβατήρια.

Anonymous said...

4:25 μα, γιά την ελλάδα μιλούσα, έξω δεν υπάρχει αριστερά εξ άλλου...

ο επιστάτης Κος Τάσσος said...

Στο σχολείο που πήγαινα μικρός είχαμε έναν επιστάτη, τον κύριο Τάσσο. Λέγαμε καμιά κουβέντα στα πεταχτά και εκείνος μου έλεγε ιστορίες από τη ζωή του παρελθόντος που "γάμαγε και έδερνε" (κατά τα λεγόμενά του) πριν γίνει επιστάτης. Κάποια ατυχία τον είχε βγάλει από την πορεία του και αναγκάστηκε να το ρίξει στην επιστασία. Έτσι έλεγε. Τον θυμάμαι σαν τώρα τον κύριο Τάσσο. Ήταν έτσι όπως περιγράφουν αυτό το στιλ μερικά σχόλια. Κοντούλης, μόνιμα με ένα γαλάζιο πουκάμισο (κοντομάνικο στις ζέστες, μακρυμάνικο στα κρύα), μπλε σκούρο παντελόνι με τσάκιση, μουστάκι και μαλλί πομπαντούρ. Έπινε και ελληνικό βαρύ γλυκό καφέ σε κοντό ποτηράκι του κρασιού. Το μαλλί του το χτένιζε κάθε τρεις και λίγο για να είναι εντάξει. Μέσα στα αδιέξοδά του ήταν το μοναδικό του μεράκι...

Anonymous said...

Μια που είμαστε από ότι βλέπω όλοι πολύ λεπτολόγοι -και καλά κάνουμε- σε θέματα κουλτούρας υποκουλτούρας συνδηλώσεων λοιπών θεμάτων, θα πω στον φίλο που έψεξε τον χίο για το σακκάκι του ότι σφάλλει ελαφρώς. Το χίο τον ψέγουμε για τη φάτσα του, το γεγονός ότι του φεύγουν σάλια όταν μιλάει, το άθλιο εν γένει γούστο του, και την ελεεινή και τρισάθλια γενικότερα ύπαρξη του σε τούτον τον ντουνιά.
Το μονόπετο σακάκι όμως με τους "μυτερούς" γιακάδες είναι ένα εξαιρετικό ένδυμα, υπό τις κατάλληλες προυποθέσεις*. Και σε κάθε περίπτωση δεν αποτελεί αυτοδικαίως στυλιστικό faux pas. Για το χίο είπαμε, αν και δεν τον είδα είμαι σχεδόν βέβαιος ότι το αποτέλεσμα θα ήταν αρκούντως γύφτικο, αλλά ως γνωστόν ότι και να βάλειο χίος χίος θα παραμείνει...

Anonymous said...

Και να που έσπασε τη σιωπή του. Για να διδάξει αυτή τη φορά πάνω σε ενδυματολογικά θέματα.

Anonymous said...

μπουζούκι με ζορμπα και μαλλί πομπαντουρ στα μεγάλα σαλόνια

http://www.youtube.com/watch?v=WXuGk_cqXH0

Anonymous said...

Ναι. Ξεχάσαμε να αναφέρουμε ότι η γελοία ελληνική ομογένεια της Αμερικής, εκτός από την γενική κακογουστιά και αγραμματοσύνη, φημιζόταν (ίσως να φημίζεται ακόμα) και για το μαλλί πομπαντούρ.

Anonymous said...

Στου Πανταζώνα έχει πολλά σακάκια μονόπετα με πέτα σταυρωτού. Μεσάτα, τρίκουμπα και κυρίως φθηνά.

Anonymous said...

Να μην παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι και ο μεγάλος μας ζεν πρεμιέ Αλέκος Αλεξανδράκης διατηρούσε νέος ένα πολύ δυναμικό πομπαντούρ.

http://www.modeling.gr/Photos/33461@200x200.jpg

Anonymous said...

Mήπως θα μπορούσε ο κ. Σούφρας να ανεβάσει κάποιο υλικό από την χριστουγεννιάτικη σύναξη των ελλήνων mods στο κατάστημα των εγγλέζικων υποδημάτων clarks επί της οδού Ομήρου;

Anonymous said...

O Σούφρας είναι mod?

Anonymous said...

10:05, δεν ήξερα ότι ο Gary Cooper που είναι στη φωτογραφία ντυνόταν στου Πανταζώνα. Να σαι καλά που μας ενημέρωσες

Anonymous said...

Όχι μόνο στου Πανταζώνα αλλά και στου Μπρακούλια στο Μενίδι μπορείς να βρεις τέτοια, είτε είσαι ο Γκάρυ Κούπερ είτε είσαι ο Δημητράκης ο Μουφλουζέλης από τον Ταύρο.

Anonymous said...

10:32 μακάρι και εγώ να ήξερα τι είμαι, πάντως όχι, δεν ανήκω στους mods ή σε κάποιο άλλο γκρουπ (ευτυχώς έχω υιοθετήσει τις λεμπέσειες θεωρίες περί ομαδοποιήσεως εδώ και χρόνια).

Αγαπητέ μου Βαψ. κάπου έχει παραπέσει το υλικό, μόλις το βρώ θα επιληφθώ, υπό την προϋπόθεση βέβαια να το επιτρέψει ο συμπαθής Ομηρος. Προς το παρόν, οι φίλοι εδώ ας βολευτούν με το blog των αθηναίων (;) mods εδώ. Οι παρατηρητικοί θα προσέξουν το δίχως άλλο την αφιέρωση στον Sakis the Mod (1965-1999) επάνω δεξιά. Υπάρχει μάλιστα post αφιερωμένο στην πρωτοχρονιάτικη εκδήλωση στην οποία αναφέρεται ο Βαψομαλλιάς με πλούσιο φωτογραφικό υλικό εδώ (κλικ στις φωτογραφίες γιά να μεγαλώσουν όπως θα έλεγε και ο Παπατζον).

Anonymous said...

Να ανεβάσεις το σημείο που τρώνε τα κεφτεδάκια...

Anonymous said...

Ξέρει κανείς να με συβουλεύσει πώς μπορεί κάποιος να γίνει Mod; Με ενδιαφέρει προσωπικά,

Anonymous said...

12:16 μην λες μαλακίες, οι mods dεν τρώνε κεφτεδάκια!

Anonymous said...

Στην ανάρτηση αναφέρεται -και σωστά- ο Morrissey ως υπόδειγμα καλλιτέχνη με το σχετικό μαλλί. Όμως και άλλοι μουσικοί από το γκρουπ του έχουν μαλλί κοκοράκι.

Anonymous said...

12:17 θα έπρεπε να έχεις γεννηθεί στα μέσα με τέλη του '40 στην Μ. Βρετανία. Θα έπρεπε να ανήκεις στην εργατική τάξη (την βρετανική, όχι την ερζατς δική μας γιά να εξηγούμεθα) και να είσαι κοπρόσκυλο χωρίς φιλοδοξίες. Τέλος, θα έπρεπε να ομιλείς απταίστως την διάλεκτο cockney. Επειδή θεωρώ σφόδρα απίθανο να ισχύει κάτι εκ των ανωτέρω θα σε συμβούλευα να κάτσεις στά αυγά σου, σε αντίθετη περίπτωση διατρέχεις τον κίνδυνο να φας γιαούρτι από κανέναν λαϊκό τύπο με λαδωμένο μαλλί και pompadour, ειδικά στις λαϊκές γειτονιές που συχνάζουν οι mods. Α, θα έπρεπε να ξέρεις και από βέσπα, αυτό ίσως να είναι το μόνο κριτήριο που πληροίς.

Anonymous said...

Σήμερα Δευτέρα, εκτός από την κηδεία του Tony θα γίνει και η κηδεία του Γιώργου Τζιώτζιου. Πέθανε από καρκίνο νέος. Θα τον θυμόμαστε, άλλοι ως κριτικό κινηματογράφου και ιδρυτή του περιοδικού Σινεμά, άλλοι ως κινηματογραφικό διανομέα και άλλοι ως συμπαρουσιαστή της ενδιαφέρουσας κινηματογραφικής εκπομπής που έκανε παλιά στο Seven X με τον Παναγιώτη Τιμογιαννάκη (με τον δεύτερο στον ρόλο του εμπορικού και τον πρώτο στον ρόλο του ποιοτικού).

Anonymous said...

Κρίμα γιά τον Τζιώτζιο. Τις θυμάμαι πολύ καλά τις εκπομπές στον Seven X με τον Τομογιαννάκη, κατείχε το θέμα σε βάθος. Να ζήσουμε να τον θυμόμαστε όπως λένε κάτι καθάρματα στις κηδείες.

Anonymous said...

Δυνατή η ελληνική μόδα τελικα. Αυτά να βλέπουν όσοι γκρινιάζουν ότι δεν έχουμε εξαγωγές. Βαθιά διείσδυση του Μπρακούλια και του Πανταζώνα στο Hollywood. Κοίτα τι μαθαίνει κανείς

Anonymous said...

Βρίσκω τις αγγλίδες μοντς ομορφότερες.

Anonymous said...

Είναι γεγονός πως οι ελλέηνες λαικάτζες αισθάνονται να απειλείται ο αμφίβολος ανδρισμός τους από το διαφορετικό, οπότε και αντιδρούν με προπηλακισμούς.

Anonymous said...

Φίλε 12.17 μετά από πολύ σκέψη σου βρήκα τη λύση....
http://tinyurl.com/2fd4ldd

Anonymous said...

πολί

Anonymous said...

Ο Λάλας σε ποιητικό οίστρο απευθυνόμενος στους πολιτικούς από την εκπομπή του λέει: "τίποτα άλλο δεν είχε μέσα η ψυχή σας, μόνο τάληρα". Ποιός; ...ο Λάλας!

Anonymous said...

Καλά, πάντα έτσι είναι τα πράγματα. Όταν ακούς κάποιον να μιλάει μέρα και νύχτα για ήθος, αξιοπρέπεια κλπ. καταλαβαίνεις άνετα ότι μάλλον πρόκειται για ένα ακόμη διεφθαρμένο και εξωνημένο κάθαρμα.

Anonymous said...

Δεν μπορώ να φανταστώ καλλίτερο υποψήφιο γιά πρωταγωνιστή στην ελληνική εκδοχή του The Office από τον Λάλα, σκόνη θα τον έκανε τον Gervais...

Anonymous said...

Ο Λάλας είναι πολύ γοητευτικός άντρας.

Reporter X said...

O Λάλας, την περίοδο που έκανε τα "Κακά Παιδιά" με τον Ταγματάρχη, είχε προσλάβει ως συνεργάτιδα της εκπομπής την Παναγιώτα Μπίτσικα, μια δημοσιογράφο προερχόμενη από τον Συνασπισμό που μετέπειτα πήγε στο ΒΗΜΑ ως συντάκτης του εκπαιδευτικού ρεπορτάζ. Η καημένη η δημοσιογράφος είχε λαλήσει με την απαράδεκτη και πομπαντούρικη συμπεριφορά του Λάλα, κυρίως από την αγένεια και τις κρίσεις μεγαλείου. Η Παναγιώτα έλεγε ότι ο Λάλας της μιλούσε συνεχώς άσχημα και τις έλεγε "Σκάσε. Ξέρεις πιο είμαι εγώ; Εγώ είμαι ο Λάλας". Από κει και πέρα τι να πει κανείς...

ΥΓ. Ο Ταγματάρχης, αν και συνεκπομπάρχης και φίλος του Λάλα, αλλά και συνδαιτημών στις ταβερνόβειες-τραγουδιάρικες "συναντήσεις της Δευτέρας" της γνωστής(;) παρέας, ομολογουμένως δεν συμπεριφερόταν με τον αγροίκο και υπερφίαλο τρόπο του Λάλα...

Anonymous said...

Εκτός από λεπτούς τρόπους είναι και υπεράνω χρημάτων. Έτσι γοήτευσε τη σύντροφό του. Με τον αλτρουισμό του και τη βαθιά φιλοσοφική του σκέψη.

Anonymous said...

2:43 το ότι ο Λάλας είναι ένας γοητευτικός άνδρας, όπως υποστηρίζεις, το έχει βεβαιώσει και μια γυναίκα,η δημοσιογράφος της Καθημερινής Έφη Χατζηιωαννίδου (αν δεν κάνω λάθος το όνομα της δημοσιογράφου), σε σχετική (μικρή) συνέντευξη που πήρε στις αρχές του '90 για την Καθημερινή από τον Λάλα (ή Κυριακόπουλο, όπως είναι το πραγματικό του επίθετο).

Anonymous said...

Ωραίες οι εποχές των mods. Ben Sherman, Merc, Fred Perry. Αθάνατα και όμορφα ρούχα. Τώρα πλέον έχουμε γεμίσει με Λάκηδες Γαβαλάδες και σωσίες του. Τρελά αγόρια με πολλή χάρη

Anonymous said...

Ο αστείος υποψήφιος Γιάννης "Ξανθόπουλος" Δημαράς εκπλήσσει υποτίθεται τους δημοσιογράφους λόγω της συνεργασίας του με την Μπακογιάννη. Μα γιατί? Αφού τα είχαν βρει και παλιά, όταν η κόρη του Εφιάλτη ήταν δήμαρχος και ο Γιαννάκης ένας απλός σύμβουλος. Ο Γιάννης εξυπηρετούσε τη Ντόρα και η Ντόρα έκανε όλα τα ρουσφέτια στον Γιάννη.

Anonymous said...

"Νέος και πολύτιμα έμπειρος" είναι κατά τον Αρη Σπηλιωτόπουλο ο Κώστας Καραμανλής. Ενδιαφέρων χαρακτηρισμός, έλκων τις ρίζες του από κάποια μερακλίδικη argot του Κολωνακίου το δίχως άλλο. Φαντάζομαι τους μερακλήδες στο Jackson πχ να λένε μες το νάζι "αχ χρυσή μου κοίτα αυτόν τον κούκλο, πόσο νέος και πολύτιμα έμπειρος είναι."...

Anonymous said...

Πολλοί επικρίνουν το Βig Brother για το χαμηλό επίπεδο των παικτών. Γιατί άραγε; Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι που βλέπουμε όλοι καθημερινά γύρω μας;

Anonymous said...

Δεν είναι όλων των νέων το επίπεδο χαμηλό, σασ παρακαλώ πολύ. Δείτε ας πούμε τον Καραϊσκο, να ένας νέος αλλά και πολύτιμα έμπειρος άνδρας.

Anonymous said...

Η αδελφή μου διδάσκει σε πανεπιστήμιο της Β. Ελλάδος. Μου λέει ότι πολλοί από τους πρωτοετείς (και όχι μόνο) φοιτητές βρίσκονται σε τραγικό επίπεδο μορφωτικό και διανοητικό. Και να φανταστεί κανείς ότι μιλάμε για την αφρόκρεμα, δηλαδή τα παιδιά που μπαίνουν σε σχολές με υψηλές βάσεις.

Anonymous said...

Σωστό 8:36. Το πολύτιμος (my percious) είναι συνηθέστατη προσφώνηση μερακλήδων στην αγγλοσαξωνία. Τώρα πως από εκεί έφτασε στην εδώ βλαχομερακλία δεν έχω ιδέα. Ισως του ξέφυγε του Αρούλη, ποιός ξέρει, οπωσδήποτε μιλάμε γιά "δροσερό" σχόλιο. Πάντως η προσθήκη Ψινάκη στον συνδυασμό Νικήτα είναι νομίζω ένα θέμα που πρέπει απαραιτήτως να απασχολήσει το Νευροδικείο.

Anonymous said...

Ο Νεκτάριος Αλεξόπουλος, ο λέκτορας-Βέγγος κουμπάρος της Κατσέλη που διορίστηκε σύμβουλός της στο Υπουργείο Εργασίας (και για τον οποίον υποθέτω ότι θα μιλήσει απόψε ο Παπαγιάννης) είναι ο ίδιος τύπος που πήγε να τοποθετηθεί στο Υπουργείο Οικονομίας Ειδικός Γραμματέας από την Κατσέλη παράτυπα και τον έφαγε η μαρμάγκα και για τον οποίον έλεγε η Κατσέλη ότι δεν είχε ιδέα για την τοποθέτηση αλλά επελέγη δήθεν από το open gov. Αφού δεν μπόρεσε να γίνει Γραμματέας, έγινε σύμβουλος. Καραγκιοζιλίκια.

Anonymous said...

Να και ο Τζαννετάτος με το δυνατό pompadour δίπλα στον Τέρενς. Αναμένουμε εναγωνίως Νίκη Λυμπεράκη, μία όαση δροσιάς και φρεσκάδας στην βραδυνή "ενημέρωση"...

Anonymous said...

Πολλά γέλια με την ΕΡΤ και τον/την παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων. Μετά την αποχώρηση της υπναλέας και βαρετής (αλλά "ποιοτικής") Χούκλη (ίσως της πιο ανιαρής παρουσιάστριας από καταβολής ελληνικής τηλεοράσεως), ξεκίνησε η μάχη για την αντικατάσταση. Στη βάση της εμπειρίας; Στη βάση της ικανότητας; Στη βάση μήπως της καλλιέργειας; Όχι βεβαίως. Τίποτα από αυτά. Άρχισε μια αδυσώπητη μάχη για την πολυπόθητη καρέκλα. Ο νυσταλέος και πάντοτε συνοφρυωμένος (η προσπάθεια για ποιότητα βλέπετε...) Αντώνης Αλαφογιώργος ξεκίνησε πρώτος να δίνει τη μάχη του. Εύκολα έφαγε μερικές "μαρίδες" (που είχαν και αυτές τη φιλοδοξία να θέσουν τα οπίσθιά τους επό της καρέκλας του κεντρικού παρουσιαστή). Νόμισε πως ήλθε η σειρά του. Το γλείψιμο προς τους κομματικούς προστάτες έπεφτε χωρίς σταματημό. Είχε προλάβει να τοποθετήσει τη σύζυγό του κυρία Σαράφογλου σε θέση εκπομπάρχη στην πρωινή ζώνη. Και φιλοδοξούσε να γίνει ο ίδιος πρωταγωνιστής της βραδυνής. Το ατελίωτο γλείψιμο φένεται ότι απέδωσε καρπούς. Και πήρε (για λίγο;) τη θέση. Έλα όμως που το γλείψιμο, στο οποίο αποδείχθηκε εξπέρ ο Αντώνης, το κάνουν κι άλλοι καλά. Ίσως και καλύτερα. Το θηλυκό γλείψιμο φαίνεται να αποδίδει καρπούς. Η κυρία Ρίτσα (λαϊκό, πολύ λαϊκό όνομα) Μπιζόγλη θέλει και αυτή τη θέση του κεντρικού παρουσιαστή. Και γλείφει καλά. Γλείφει με τέχνη. Γλείφει δυνατά. Έτσι όπως μόνο μια γυναίκα ξέρει να γλείφει. Το γλείψιμο φαίνεται να φέρνει αποτελέσματα. Για να δούμε. Θα κερδίσει στο τέλος η λαϊκή και αδιάφορη ξανθιά (βαμμένη) παρουσιάστρια ή ο κατατονικός, κατά φαντασίαν φλεγματικός, κατά φαντασίαν ψύχραιμος και κατά φαντασίαν χιουμορίστας με τα κατάμαυρα βαμμένα μαλλιά;

Anonymous said...

10:01 δεν είναι μόνο ο Αλεξόπουλος το πρόβλημα στους διορισμούς της Κατσέλη ούτε και η ανηψιά της. Ο άλλος σύμβουλος που έχει διορίσει ονόματι Ζησιμόπουλος δεν κατηγορείται για κλοπή δημόσιου χρήματος σχετικά με δημόσια θέση που κατείχε παλαιότερα πάλι επί ΠΑΣΟΚ;

Anonymous said...

Στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ δεν ζούμε δυνατά καλαμπούρια μόνο σχετικά με το ποιος ή ποια θα αναλάβει τη θέση του κεντρικού παρουσιαστή του δελτίου. Διευθυντής ειδήσεων της ΕΡΤ ανέλαβε ο Γιώργος Κογιάννης, ο δημοσιογράφος εκείνος που διακρίθηκε για τη δουλειά του στο Μανούσειο NEW CHANNEL την περίοδο του Ερωτοδικείου. Μεγάλες τοποθετήσεις. Και κάθε άλλο παρά κομματικές.

Anonymous said...

Απεβίωσε και ο άγγλος κωμικός Sir Norman Wisdom, πλήρης ημερών. To καλό παιδί της κωμωδίας άφησε πίσω του μπόλικο υλικό για ψυχαγωγία. Ίσως όχι εξαιρετικά "ποιοτικό" υλικό, αλλά πάντως ό,τι πρέπει για να περνάμε μερικές απολαυστικές, ανάλαφρες ώρες τις Κυριακές το απόγευμα, μετά το roast beef. Όχι πολύ γνωστός και αγαπητός στην Ελλάδα, τη χώρα που ψυχαγωγείται με Λαζόπουλο και Χάρη Ρώμα, αλλά ιδιαίτερα δημοφιλής στην γειτονική (και παρόμοια με τη χώρα μας στο γούστο και στα πάντα) Αλβανία. "Ας είναι ελαφρύ το χώμα..." και τα λοιπά...

Anonymous said...

Sir Norman Wisdom

http://www.youtube.com/watch?v=B0Mp4HC09S0&feature=related

Anonymous said...

Ωραίος ο Wisdom. Λαϊκός διασκεδαστής με τα όλα του, πολύπλευρο ταλέντο και μέγας χαβαλές. Στον Β' Π.Π. που υπηρέτησε ως τηλεφωνητής, είχε επιφορτισθεί το έργο να περνά τις τηλεφωνικές κλήσεις των ξένων ηγετών προς τον Churchill με τον οποίον ερχόταν συχνά σε επαφή λόγω της φύσεως της δουλειάς του. Μία φορά μάλιστα έφαγε μεγάλη "καμπάνα" επειδη απεκάλεσε τον Churchill ...Winnie (!) με το τσαγανό που χαρακτηρίζει την βρετανική εργατική τάξη, γιά τέτοια φάτσα μιλάμε. Να ζήσουμε να τον θυμόμαστε και αυτόν...

Anonymous said...

Η νέα προπαγάνδα θέλει το Βατοπέδιο να μην αποτελεί σκάνδαλο. Τι άλλο θα ακούσουμε,.

Anonymous said...

Ναι. Περίεργη (;) μάλιστα αυτή η ιδιαίτερη σπουδή του Σκάι να βγαίνει και χωρίς επιφυλάξεις να υποστηρίζει ότι το Βατοπέδι δεν αποτελεί σκάνδαλο. Αυτό που υποστηρίζει η συγκεκριμένη αθωωωτική γραμμή είναι ότι η ανταλλαγή μπάζει μεν, αλλά είναι σκόπιμη προκειμένου το χρήμα να πάει στο Πατριαρχείο.

Anonymous said...

Κι η Μανδρου ειχε πρωτοστατησει πριν 2 χρόνια από τον ALPHA για την αποκάλυψη του σκανδαλου

Anonymous said...

Ο Jeremy Clarkson δεν βρίσκει τίποτε καλό στην Ελλάδα και ο "πρεσβευτής" της Ελλάδας Στέλιος Χατζηιωάννου στον ρόλου του συνηγόρου αμύνεται σθεναρά.

http://www.youtube.com/watch?v=b5fKxlfxVoI&feature=related

Anonymous said...

Ρεσιτάλ μη πολιτικής ορθότητος η παρουσίαση στα συνήθη κλαρκσονικά πρότυπα. Στην αρχή ο (σύσκατος) Στελάρας έτρωγε απανωτά κροσέ από τον Jeremy περιμένοντας προφανώς την στιγμή που αυτός θα χαλάρωνε την επιτήρησή του βέβαιος γιά την τελική επικράτηση, γιά να εκτοξεύσει το upper cut-κεραυνό στο 7:02 "it's a bit difficult to answer this question about greek men and remain modest" που έριξε τον Jeremy στο ταπί knock out. Μακάρι να είχαμε και εδώ τέτοια τηλεόραση.

Παρακολουθώντας το video πρόσεξα ότι ξεχάσαμε να αναφερθούμε στο μερακλίδικο (και βαμμένο ξανθό την εποχή των Wham) pompadour του George Michael.

Anonymous said...

Ρεσιτάλ γελοιότητος και με το Βατοπέδι. Οπως ειπώθηκε παραπάνω, το αλαφουζοκάναλο προσπαθεί να μας πείσει ότι δεν υπέστη ζημιά το δημόσιο με συγκλονιστικά επιχειρήματα: η λίμνη λέει, άκουσον-άκουσον, είναι χρυσάφι γιατί σύμφωνα με έκθεση κάποιου διδάκτορος του δίφραγκου θα μπορούσε να αποφέρει τόσα έσοδα από την καλλιέργεια τσιπούρας και αθερίνας. Τι να πει κανείς γι αυτές τις φαιδρότητες. Δηλαδή κύριοι μαλάκες του ΣΚΑΙ και της ΝΔ στο Watergate υπέστη ζημιά το αμερικανικό δημόσιο; ή στο Iran-Contra; Πρέπει να υφίσταται ζημιά το δημόσιο γιά να χαρακτηριστεί μία σκανδαλώδης πολιτική πράξη ως τέτοια; Ζούμε εποχές απόλυτης παρακμής - οξύμωρο, το ξέρω γιατί ακμή δεν γνωρίσαμε ποτέ - πάντα φτωχομπινέδες ζητιάνοι ήμασταν...

Anonymous said...

Κι όμως αυτή η είδηση ακόμα και σε Ουγκαντέζο ή Μαυριτανό θα φάνταζε σαν αστείο και όχι η πικρή αλήθεια της μικρής μας μπανανίας.

Anonymous said...

Ντισκο κομματαρα και φουστανέλα

Ψηλα το κεφάλι πατριώτες

Anonymous said...

Πολύ καλό ρεπορτάζ νορβηγικής παραγωγής από την Journeyman Pictures γιά το θέμα των προσφύγων που μας κατατρύχει. Σύμφωνα με την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, η Ελλάδα αντιμετωπίζει ανθρωπιστική κρίση με 2.000.000 μετανάστες εντός των συνόρων της. Ενα σίγουρα πολύ δύσκολο και πολύπλευρο θέμα που δεν θα λυθεί με τις γενικόλογες μαλακίες που λέει ο Βούγιας.

Εδώ, το επίσημο βίντεο της Υπατης αρμοστείας.

Και κάτι πιό ελαφρύ από την Journeyman Pictures με σκηνές μεγάλης ελληνικής γραφικότητας εδώ.

Anonymous said...

Έχεις δίκιο. Πραγματικά πολύπλοκο πρόβλημα αλλά όχι τόσο δύσκολο να λυθεί. Κάποιες ιδέες μπορεί να πάρει κανείς από σε αυτό το βίντεο, όπου φαίνονται κάποιοι με πραγματικό ενδιαφέρον για το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, καθώς επίσης και ιδέες για λύσεις εγκατάστασης των μεταναστών, επαναπατρισμού τους κλπ

Anonymous said...

Δυστυχώς φιλαράκο ο Goebbels που βλέπουμε σε ένα πλάνο του γραφικού αυτού βίντεο την έκανε με ελαφρά όπως και ο αρχηγός του γιατί ήταν κοτούλες και δεν άντεχαν άλλη εκδοχή της πραγματικότητας εκτός από την δική τους. Εδώ όμως χρειαζόμαστε γενναίες λύσεις που δυστυχώς ο γιαλαντζή πατριωτισμός του εθνικοσοσιαλισμού δεν είναι σε θέση να παράσχει (γιά να μην μιλήσουμε γιά τον ταβλαδόρικο οπορτουνισμό της συγκεκριμένης ιδεολογίας)...

Anonymous said...

4:31, άσε τον (νεαρό φαντάζομαι και εξαιρετικά συμπαθή σε μένα) 4:13 στην ησυχία του, γιατί κανείς δεν είναι κάτοχος της απόλυτης αλήθειας. Ούτε εσύ. Δεν τίθεται κανένα θέμα ιδεολογίας εδώ. Τίθεται θέμα επιβίωσης. Από το να σε απασχολούν τα ανθρωπιστικά προβλήματα των λαθρομεταναστών, θα σου πρότεινα να σε απασχολούν τα ανθρωπιστικά θέματα των συμπατριωτών σου που, όταν σε 3-5 χρόνια κάψουν το οικονομικό λίπος που ακόμα διαθέτουν, θα βρεθούν στη θέση που βρίσκονται τώρα οι λαθρομετανάστες. Μέχρι τότε, έχε υπόψη σου ότι ζεις σε μια χώρα που δεν έχει να προσφέρει ούτε στους κατοίκους της, πόσο μάλλον σε συνεχόμενα αυξανόμενο αριθμό λαθρομεταναστών. Παρόλα αυτά οι λαθρομετανάστες περνάνε καλύτερα από τους έλληνες στη χώρα αυτή, γιατί έχουν μάθει να ζουν με λιγότερα από τους έλληνες. Περπατάνε στο κέντρο άφοβα γιατί δεν κινδυνεύουν να τους ληστέψουν, έχουν δωρεάν ιατρική περίθαλψη στα δημόσια νοσοκομεία (σε αντίθεση με σένα που πρέπει να δείξεις βιβλιάριο ασφάλισης), βρίσκουν πιο εύκολα δουλειά γιατί δε ζητάνε ασφάλιση όπως οι έλληνες κλπ κλπ
Ο Κούγιας λέει γενικολογίες, γιατί αν βγεί στη χώρα του μουσακά και προτείνει αυτά που κάνουν οι άλλες δυτικές χώρες (Αμερική με Μεξικάνους, Ιταλία με Αφρικάνους, Γαλλία με τσιγγάνους κλπ) θα πέσουν οι υπερευαίσθητοι ανθρωπιστές- αντιρατσιστές έλληνες κοινωνικοί αγωνιστές να τον φάνε. Ρίξε μόνο μια ματιά στα σχόλια του βίντεο που έβαλε ο 3:43 και θα καταλάβεις γιατί...

Anonymous said...

Βούγιας sorry

Anonymous said...

4.31 για πες και σε μας τις γενναίες λύσεις που έχεις υπόψη σου.

Anonymous said...

Πολύ σωστό 8:32. Να σταματήσουμε να κατηγορούμε τους άλλους ως ανίκανους. Ας πάμε ένα βήμα πιο πέρα και ας προτείνουμε λύσεις. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό. Απ'ότι βλέπω ο 4:31 κάτι έχει στο μυαλό του. Ας το μοιραστεί μαζί μας. Αλλιώς θα χαρακτηριστεί από κάποιους κακοπροαίρετους ως Βούγιας, Αλαβάνος, Τσίπρας και δε συμμαζεύεται, ως δηλαδή άνθρωπος που εύκολα κατηγορεί τους άλλους, αλλά που τελικά δεν έχει καμία λύση να προτείνει. Για να τον βλέπω να μιλάει και για γενναιότητα της λύσης του, θα πρέπει να είναι λύση σπουδαία. Δυνατή λύση. Λύση πολύπλευρη και το δίχως άλλο συνταρακτική. Για ν'ακούσουμε λοιπόν.

Anonymous said...

Λυσίας Σέκερης

Anonymous said...

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι επέμβαση που έκανε πριν από αρκετούς μήνες ο Νίκος Χατζηνικολάου ήταν σοβαρή επέμβαση στον εγκέφαλο.Κάτι για αορτή μου είπαν με επέμβαση χωρίς νυστέρι, με αυτά τα σύγχρονα μέσα που χρησμιμοποιούνται τώρα. Δεν γνωρίζω τα ιατρικά και απλώς μεταφέρω όπως θυμάμαι την πληροφορία. Να είναι καλά ο Νίκος να κάνει τη δουλειά του και να τον σατιρίζουμε.

Anonymous said...

Το ζήτημα των μεταναστών είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα και δυστυχώς, στη χώρα της μπούρδας και της υπερβολής, η συζήτηση κινείται μεταξύ δύο βλακωδών και ακραίων αντιλήψεων: Οι μεν επιτίθενται άκριτα σε οποιονδήποτε φουκαρά είναι σκουρόχρωμος και προέρχεται από υπανάπτυκτη χώρα (τα ξερά μαζί με τα χλωρά), ξεχνώντας επιπλεόν ότι και οι έλληνες είμασταν κάποτε στην ίδια θέση. Οι δε, μέσα στη μαλακία που τους δέρνει με τη θεοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αρνούνται να δουν ένα υπαρκτό πρόβλημα που έχει διαλύσει την πρωτεύουσα και έχει δημιουργήσει πολύ σοβαρά προβλήματα σε έναν μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας. Όσο η συζήτηση θα κινείται μεταξύ της μίας μαλακίας και της άλλης (πράγμα δυστυχώς βέβαιο), η κατάληξη θα είναι μία και αναπόφευκτη, δηλαδή η διαιώνιση του προβλήματος.

Anonymous said...

Τη λύση δεν ακούω

Anonymous said...

Ωραία όλα αυτά που λες φίλε, αλλά η λύση ποια είναι ακριβώς; Τι προτείνεις; Γιατί εγώ δε βλέπω καμια λύση σε αυτά που έγραψες. Πάλι κατηγορίες βλέπω περί μπούρδας και δε συμμαζεύεται. Και όχι φίλε, οι έλληνες υπήρξαν μετανάστες όχι λαθρομετανάστες. Πήγαν σε χώρες που ζητούσαν εργάτες και που ήταν καλοδεχούμενοι ως τέτοιοι. Κάνοντας ιατρικές εξετάσεις για να μπορέσουν να κατοικήσουν και τέλος διαμένοντας νόμιμα σε αυτές. Πληρώνοντας φόρους κλπ Απ'όσο θυμάμαι δε ζήτησε η ελληνική κυβέρνηση πακιστανούς, σομαλούς και νιγηριανούς ως εργατικά χέρια. Μήπως κάνω λάθος;

Anonymous said...

Κάνεις λάθος φίλε, μπορεί να μην ζήτησε η κυβέρνηση τους πακιστανούς, τους ζήτησε όμως ο Ελληνικός λαός. Πόσα και πόσα νοίκια μας δίνουν; Τι θέλεις δηλαδή, να πεινάσουμε;

Anonymous said...

Μπράβο φίλε, δεν το χα σκεφτεί έτσι. Προτείνεις άρα να έρθουν περισσότεροι λαθρομετανάστες για να έχουμε περισσότερα ενοίκια. Σατανικό. Εννοείς ότι συμφέρει να έχεις λαθρομετανάστευση παρά τις αρρώστιες, την εγκληματικότητα κλπ μόνο και μόνο λόγω ενοικίων. Άρα μάλλον οι Αμερικανοι που χτίζουν τη μεθόριο με το Μεξικό, οι Ιταλοί που καλοπιάνουν τον πάτο τον Καντάφι για να σταματήσει η χώρα του να είναι ενδιάμεση στάση λαθρομετανάστευσης για την Ιταλία και όλοι οι άλλοι χαζοδυτικοί δεν έχουν καταλάβει ακόμα το συμφέρον τους. Πάλι πρώτοι εμείς. Πάλι βρήκαμε τη λύση. Πάλι δώσαμε τα φώτα σε αυτούς που έτρωγαν βελανίδια όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες. Εκπληκτικο. Πρέπει φίλε, με κάθε ειλικρίνεια, να σου δοθεί νομπελ οικονομίας. Μισό μισό με το Σαμαρά που θα εξαφανίσει σε ένα χρόνο το έλλειμμα. Και την απονομή να κάνει ένας γνωστός μου εισπράκτορας ενοικίων λαθρομεταναστών που επιτέλους δικαιώθηκε.

Anonymous said...

Ποιον εννοείς φίλε ότι ειπράττει ενοίκια από λαθρομεταναστες; Δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν τόσο χοντρόπετσο.

Anonymous said...

Φυσικά ο 9:24 έχει δίκιο. Δεν υπάρχουν "γενναίες" λύσεις κύριοι, χρειάζεται βούληση με διάθεση σπασίματος αυγών, ρεαλισμός και διπλωματική δεινότης γιατί το πρόβλημα έχει και διεθνή διάσταση. Εξ όσων τουλάχιστον γνωρίζω καμμία πολιτική ηγεσία από τις υπάρχουσες δεν τα διαθέτει, συνεπώς το πρόβλημα θα διαιωνίζεται και θα επιδεινώνεται. Η χώρα έχει ασφαλώς φτάσει στα πρόθυρα ανθρωπιστικής κρίσης, αν δεν έχει ήδη εισέλθει, ειδικά οι υποβαθμισμένες συνοικίες του κέντρου. Και ο όρος "ανθρωπιστική" αφορά τους πάντες, τους ζωωδώς διαβιούντες μετανάστες και τους έλληνες κατοίκους. Η πτωχευμένη και παντελώς ανίκανη Ελλάς δεν είναι σε θέση να επιβάλλει λύσεις και είναι έρμαιο των δικτύων προώθησης λαθρομετανάστών που θησαυρίζουν, της αδιάλλακτης Τουρκίας που δεν δέχεται επαναπατρισμούς και μίας αδιάφορης Ευρώπης που δεν βοηθά αρκετά αυτήν την μικρή χώρα-πύλη εισόδου που κατοικείται από τεμπελόσκυλα που δεν δουλεύουν αλλά ούτε πηδάνε αρκετά γιά να τεκνοποιούν και χρειάζεται φτηνά εργατικά χέρια (αλλά όχι τόσα πολλά)...

Anonymous said...

Δεν είναι χοντρόπετσος φίλε. Είναι ευαίσθητος. Σπάραζε η καρδιά του όταν έβλεπε τους λαθρομετανάστες μούσκεμα από τη βροχή. Όταν έκαναν την ανάγκη τους σε χωράφια. Όταν η αδικία αυτου του καπιταλιστικού κόσμου τους χτύπησε τόσο βάναυσα, που αποφάσισαν να έρθουν στην ελλάδα για ένα καλύτερο αύριο. Και ως άνθρωπος (με κεφαλαίο Γ), ως καλοκάγαθο πλάσμα που είναι, αποφάσισε να δράσει. Να φύγει πια από τα λόγια και να περάσει στην πράξη. Και τους νοίκιασε κάτι πολυτελή διαμερίσματα των 12 τετραγωνικών που είχε, σε αστεία τιμή. Μόνο 300€ το μήνα (ο καθένας). Τους έβαλε μέσα πέντε πέντε για να μην αισθάνονται μοναξιά. Γι αυτό τον αγάπησαν οι νοικάρηδες του, οι πακιστανοί. Τον αγάπησαν πολύ. Γιατί ήταν ξηγημένος απέναντι τους. Ευαίσθητος και ανθρώπινος μαζί τους. Δοτικός. Σπάνιος άνθρωπος φίλε μου. Σπάνιος πραγματικά.

Anonymous said...

Υπόθεση εργασίας: Ας υποθέσουμε ότι δεν είχαμε εδαφικά προβλήματα με την Τουρκία και είμαστε οικονομικά εύρωστοι. Χτίζαμε λοιπόν ένα τοίχος μήκους 200 χλμ στην ελληνοτουρκική μεθόριο στην Θράκη όπως το Ισραήλ στην Δυτική Οχθη. Με τα θαλάσσια σύνορα τι θα κάναμε; Θα αγοράζαμε και έναν έκτο στόλο ή θα στέλναμε ΟΥΚ στα χιλιάδες χιλιόμετρα ακτογραμμής να σκάνε τα φουσκωτά με πινέζες; Να σοβαρευτούν λοιπόν οι ακραίοι.

Anonymous said...

τείχος*

Anonymous said...

9:53 ο Σαμαράς είσαι; Τόση γενικόλογία αλλά και ξύλινη γλώσσα περί "σπασίματος αυγών" μόνο ο Σαμαράς έχει. Μόνο για "ρήξη με το παρελθόν" και "αλλαγή νοοτροπίας" δε μίλησες. Έλα ρε Αντώνη σε κατάλαβα. Τι κάνεις ρε συ καλά; Η γυναίκα πως είναι; Τα παιδιά;

ΑΚΡΑΙΟΣ said...

10:03 έχεις δίκιο. Οι Αμερικάνοι που έφτιαξαν τείχος συρματοπλεγμάτων δεν βρέχονται από θάλασσα. Είναι ορεινή χώρα οι ΗΠΑ. Θάλασσα ούτε με το κυάλι. Γαμώτο δεν το χα σκεφτεί. Έτσι είμαστε εμείς οι ακραίοι δε σκεφτόμαστε πολύ. Μάλλον κάτι θα ξέρεις παραπάνω από τους Αμερικάνους.

Anonymous said...

Εμένα πάντως μου αρέσουν αρκετά οι λαθρομετανάστες. Χωρίς λαθρομετανάστευση πως θα είχαμε αυτές τις υπέροχες μαυρούλες των 15 ευρώ;

Anonymous said...

Να πρωταγωνιστήσεις σε διαφήμιση safe sex φίλε. Έχεις όλα τα προσόντα. Μην ακούς κανέναν

Anonymous said...

Ακραίε, αν συγκρίνεις την ελλαδίτσα με την αμερική έχεις τρικυμία εν κρανίω μου φαίνεται (εκτός αν κάνεις πλάκα).

Anonymous said...

10:14 δεν είναι μόνο αυτό. Ισχύει και το αντίστροφο. Ξέρεις πόσα μπάζα έχω δει στην Αθήνα να γυρίζουν με κάτι παιδαράδες αφρικανούς και άλλους και να καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια επειδή επιτέλους βρήκαν άντρα, μιας και έλληνας δύσκολα τις κοίταζε, πόσο μάλλον τις απάυτωνε?

ΑΚΡΑΙΟΣ said...

10:16 έχεις δίκιο. Το Αιγαίο είναι πιο μεγάλο από 2 ωκεανούς.

Anonymous said...

http://fimotro.blogspot.com/2010/10/blog-post_5864.html

Anonymous said...

Ακραίε οκ, μάλλον είσαι βουνίσιος.

Anonymous said...

Συμφωνώ με τον Ακραίο. Να επεκτείνει η υπερήφανη Ελλάς αμέσως τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, αρκετά με την γλοιώδη δουλοπρέπεια, το Αιγαίο είναι Ελληνικό!

Anonymous said...

Η δις Γαρυφάλλου τώρα στον Παπατζόν επιμορφώνει το κοινό γιά θέματα της επιστήμης της...

«Oldest ‹Older   1 – 200 of 1226   Newer› Newest»